งชิปหนึ่งล้านดอลลาร์และกลืนน˺าลาย“พอแล้ว ๆ …..”เขาคิดในใจว่า ที่แท้คนพวกนี้ก็เป็นเศรษฐีเศรษฐีชาวจีนเหล่านี้ถลุงเงินกันเป็นว่าเล่นดี ในเมื่อคนเหล่านี้เป็นเศรษฐี เขาก็จะเอาเงินทั้งหมดของพวกมันมา!เขาคิดในใจอย่างเยาะเย้ยหลังจากที่เจ้ามือเห็นว่าทุกคนไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ เขาก็เริ่มสับไพ่ฉินเฉาพบว่าเมื่อเจ้ามือกำลังสับไพ่อยู่ ดวงตาของเจิ้งซือฉีก็จ้องมองไปยังสำรับไพ่ตาไม่กะพริบหลังจากที่สับไพ่เป็นจำนวนสามครั้ง เจ้ามือก็เริ่มแจกไพ่ฉินเฉาและเฉิงอิงเล่นเป็นเพื่อนเจิ้งซือฉี พวกเขาไม่ได้สนใจมากนักว่าจะได้ไพ่ใบใหญ่หรือเล็กแต่เจิ้งซือฉีรู้สึกสนุกไปกับมันหลังจากที่ชาวอินเดียได้รับไพ่ พวกเขาก็โยนชิปจำนวนสองอันลงไป“เพิ่ม 20,000”“20,000 น้อยเกินไป เพิ่มสองล้าน”เจิ้งซือฉีทำตามตัวอย่างที่เห็น เธอโยนชิปสองอันลงไปบ้าง“เธอ!”นักธุรกิจชาวอินเดียตกตะลึง ย่ามันเถอะ ไพ่ที่ไหนเขาเล่นแบบนี้กันบ้าง“ทำไมล่ะ ไพ่ของฉันดี เงินของฉันก็มีตั้งเยอะ ฉันทำแบบนี้ไม่ได้หรือไง?”เจิ้งซือฉีกลอกตาเธอรู้ว่าผู้ชายคนนี้รู้สึกสับสนขึ้นมาบ้างแล้ว วิธีนี้เพียงพอที่จะทำให้คนอื่นรู้สึกตกใจ“ขอผ่าน!”นักธุรกิจชาวอินเดียไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องทิ้งไพ่นักพนันอีกคนไม่กล้าที่จะลงเงินจำนวนสองล้านตาม เขาจึงเลือกที่จะทิ้งไพ่เช่นเดียวกันฉินเฉาและเฉิงอิงก็เลือกที่จะขอผ่าน ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็เพียงแค่มาเล่นสนุกเท่านั้นในรอบที่สองนั้น ในที่สุดนักธุรกิ
