อยู่กับข้อมูล ถ้าหากไม่มีมันก็จะไม่มีอะไรที่สามารถรับประกันความปลอดภัยของเธอได้!“ทุกคนพักผ่อนกันก่อนเถอะครับ ชาวอเมริกันไม่กล้าบุกเข้ามาที่นี่กันหรอก”เอกอัครราชทูตหวังกล่าวกับพวกเขาด้วยความสุภาพเบื้องบนสั่งการให้เขาให้ความร่วมมือกับคนเหล่านี้อย่างเต็มที่โดยเฉพาะการดูแลดร.เจิ้งซือฉีอย่างไรก็ตาม ตอนนี้รัฐบาลสหรัฐฯ ได้ตัดเครือข่ายและสัญญาณไปแล้ว เขาจึงรู้สึกกังวลใจมากเมื่อไม่อาจส่งข้อมูลได้หากรั้งเอาไว้นานจะต้องเกิดปัญหาขึ้นมากมายเป็นแน่“ผมยังคงยืนยันว่าให้คนส่งข้อมูลไปก่อน!”โจวซูปินกล่าวว่า “ดร.เจิ้งซือฉี นี่ก็เพื่อประโยชน์ของคุณ มันไม่ปลอดภัยถ้าหากคุณจะเอาข้อมูลออกไปด้วย! ตอนนี้มีทหารอเมริกันอยู่ข้างนอก ถ้าหากให้ผมออกไปก่อนก็จะสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมันได้”“ขอบคุณสำหรับความหวังดีค่ะ แต่ฉันรับมันเอาไว้ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นฉันก็ไม่เชื่อใจคุณ”เจิ้งซือฉีกล่าวอย่างตรงไปตรงมา ทำให้โจวซูปินรู้สึกโกรธขึ้นมา“ผมคือสายลับไพ่ตายของสำนักข่าวกรองหน่วยที่เจ็ด ถ้าหากคุณไม่เชื่อผม แล้วคุณจะไปเชื่อใคร!”“เขา!”เจิ้งซือฉียื่นมือออกไปชี้ฉินเฉาที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ที่มุมห้องโจวซูปินหันหน้าไปมองก่อนที่จะตัวแข็งทื่อและพูดไม่ออกฉินเฉามีความสามารถมากกว่าเขาจริง ๆแม้แต่จรวดก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ แล้วเขาจะไปพูดอะไรได้!เขาหรี่ตาลงด้วยความจำยอม“เอกอัครราชทูตหวัง คุณติดต่อไปยังสำนักงานใหญ่ไม่ได้เลยเหรอคะ?
