ากล่าวด้วยท่าทีมีความสุข “ฉันวางกองกำลังมาล้อมพวกแกเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว พวกแกจะพาตัวดร.เจิ้งซือฉีไปไม่ได้ และพวกแกทั้งคู่จะต้องอยู่ที่นี่ต่อ อย่างไรก็ตามฉันจะไม่ทำอะไรพวกแกหรอก แต่ฉันจะพาพวกแกไปพบรัฐบาลของพวกแก”“ใครบอกว่าพวกเราเป็นคนจีน”จู่ ๆ ฉินเฉาก็พูดภาษาเกาหลีด้วยความคล่องแคล่ว ทุกคนที่อยู่ที่นี่จึงตกใจขึ้นมา “ฉันมาจากสาธารณรัฐเกาหลี! มีเพียงสาธารณรัฐเกาหลีเท่านั้นที่จะมีวีรบุรุษอย่างฉันได้! ฉันรักคุณเจิ้งซือฉี ฉันจะพาตัวเธอไป!”ราล์ฟรู้สึกสับสนอยู่เล็กน้อยเป็นคนเกาหลีใต้อย่างนั้นเหรอ?แต่เมื่อมองท่าทีหยิ่งผยองของอีกฝ่าย และภาษาเกาหลีที่คล่องแคล่ว อีกฝ่ายก็ดูเหมือนคนเกาหลีใต้จริง ๆไม่ถูกต้อง เขาได้รับข้อความมาจากหัวหน้า ว่าจะมีสายลับชาวจีนมาช่วยเจิ้งซือฉีไม่ใช่หรือไงและเขายังวางแผนที่จะจับสายลับสองคนนี้ไปตบหน้ารัฐบาลจีนจากนั้นก็ใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้เพื่อเอาเปรียบอีกฝ่ายแต่ในตอนนี้เมื่อชายที่อยู่ตรงหน้าพูดแบบนั้นออกมา เรื่องนี้ก็ไม่ง่ายดายเสียแล้ว“เหอะ จะเป็นใครมาจากไหน เมื่อไปตรวจสอบที่สำนักงานรักษาความมั่นคงของสหรัฐฯ ก็จะรู้เอง”ราล์ฟกล่าวด้วยเสียงเย็นชา “วางอาวุธลงแล้วจำยอมโดยไม่ต้องต่อสู้ซะ!”“ขอโทษที ฉันไม่ได้มีนิสัยแบบนั้น!”ฉินเฉากล่าว ทันใดนั้นเขาก็ยกมือขึ้นและยิงทันทีปัง!กระสุนนัดนี้ถูกยิงเข้าไปยังถังเชื้อเพลิงของรถฮัมเมอร์ทันใดนั้นยานพาหนะสีน˺าตาลของทหารที่แสนจะมีค่าคันน
