ัวขึ้นตรงหน้าหลิวอ้ายกัวในเวลาเดียวกันฝ่ามือข้างหนึ่งของเขาก็ตบเข้าที่ปากของโจนินเสียงตบที่ดังฟังชัดดังก้องในคืนอันมืดมิดร่างกายนินจาคนนั้นตีลังกาหมุนขึ้นไปอยู่หลายครั้ง ก่อนที่จะตกลงไปบนพื้นจนกระดูกหัก ความเจ็บปวดที่พุ่งผ่านเข้ามาทำให้เขาเหงื่อแตกเต็มหน้าเขาถูกตัวอะไรตบกันแน่!สัตว์ประหลาดงั้นเหรอ!แต่เขาเป็นถึงโจนินเชียวนะ!“ไม่ได้อัดโจนินมาตั้งนาน ไม่คิดเลยว่าวันนี้พวกแกจะส่งตัวเองมาเพื่อทำให้บิดามีความสุข”ฉินเฉายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน“นายของแกคือใคร!”โจนินอีกคนขมวดคิ้วและเอ่ยถามฉินเฉา“ทำไมฉันถึงต้องบอกคนตายด้วย?”ฉินเฉาไม่ชอบใจนินจาเหล่านี้นักยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเห็นแวบแรกก็รู้ว่าพวกเขาไม่ใช่นินจาจากตระกูลจักรพรรดิ จะมีนินจาในตระกูลจักรพรรดิคนไหนบ้างที่ไม่รู้จักเขา?เพราะเขาไม่ใช่แค่ผู้นำตระกูลที่แท้จริงของคนเหล่านี้เท่านั้น แต่ยังเป็นฝันร้ายของพวกเขาอีกด้วย!“บากะ หาที่ตาย!”โจนินรู้แล้วว่าวันนี้ไม่ใช่วันที่ดีนัก ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นโจนินระดับสูงและไม่เคยฟังถ้อยคำข่มขู่แบบนี้มาก่อน!เขาขยับมือวาดอักขระทันที ทันใดนั้นโจนินในชุดขาวก็กระโดดออกมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉาทีละคน แต่ละคนถืออาวุธทุกชนิดแตกต่างกันไปและพุ่งเข้าไปโจมตีใส่ฉินเฉาเฉิงอิงที่อยู่อีกด้านหนึ่งเอามือปิดปากและทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นการต่อสู้แบบนี้นินจา! เรื่องแบบนี้มีอยู่จ