ริง ๆ งั้นเหรอ?เขาแยกร่างออกมามากมาย สองหมัดนั้นยากที่จะต่อกรกับสี่หมัดฉินเฉาจะจัดการกับมันได้งั้นเหรอ?“วิชาแยกร่างสินะ?”ฉินเฉาจุดบุหรี่อย่างสบายใจ เขาสูบเข้าไปก่อนที่จะคาบเอาไว้ในปาก “สหาย ฉันขอยืมปืนของนายมาใช้หน่อยนะ”เขากล่าว ก่อนที่จะหยิบปืนพกสองกระบอกมาจากหลิวอ้ายกัวปืนของเขาไม่มีอุปกรณ์เก็บเสียง มันจึงไม่เหมาะที่จะหยิบออกมาใช้เมื่อปืนทั้งสองกระบอกอยู่ในมือ ถึงแม้ว่าฉินเฉาจะยังไม่ลืมตา แต่ราวกับว่าลูกกระสุนมีดวงตาอยู่ในนั้น เขากระหน˹ายิงใส่ร่างแยกเหล่านั้นทันทีหลังจากที่ถูกยิง ร่างแยกเหล่านั้นก็สลายหายไปในอากาศทันที“ยิงได้แม่นยำมาก!”หลิวอ้ายกัวอดไม่ได้ที่จะปรบมือและกล่าวชื่นชมฉินเฉา“ฝีมือการยิงของฉันยังธรรมดา แต่ถ้าจะให้ยิงสุนัขก็นับว่าใช้ได้”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม“ระวัง!”ทันใดนั้นเฉิงอิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยเตือนขึ้นมาทันทีเพราะจู่ ๆ ร่างของโจนินก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉินเฉา พร้อมกับมีดในมือที่พุ่งเข้ามาหมายจะตัดศีรษะของเขาแต่ฉินเฉาเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่านั้น เขายิงปืนเพื่อระเบิดศีรษะของโจนินทันทีตุบ!ไม้ท่อนหนึ่งถูกตัดและหล่นลงบนพื้น“วิชาสับเปลี่ยนตัวงั้นเหรอ?”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วในเวลานี้สายลมด้านหลังก็พัดเข้ามา ซึ่งนั่นก็คือนินจาที่กำลังซุ่มโจมตีแกร๊ง!มีดเล่มหนึ่งพุ่งเข้ามาตัดคอของฉินเฉาแต่ฉินเฉายื่นแขนออกไปหยุดมีดเล่มนั้นเอาไว้ได้“เป็นไปไม่ได้!”เมื่อนินจาเห็นว่ามีดที
