นเลย”ฉินเฉาหมอบลงข้างหน้าต่างเพื่อให้เฉิงอิงปีนเข้าไปก่อนถึงแม้ว่าข้างนอกจะเป็นตึกสูง แต่เฉิงอิงก็ไม่รู้สึกกลัวจิตใจของสายลับนั้นเข้มแข็งมากเธออยู่บนหลังฉิงเฉาและปีนเข้าไปในหน้าต่างด้วยความคล่องแคล่วฉินเฉาตามเข้าไปทีหลัง เขาเก็บมีดสั้นก่อนที่จะกระโดดเข้าไปในหน้าต่างทันทีทั้งสองคนหันมามองหน้ากัน ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่บันได“เอาล่ะ พวกเราเข้ามาได้แล้ว”ฉินเฉาปิดหน้าต่าง ก่อนที่จะปรบมือและถามเฉิงอิงที่กำลังลูบหน้าอกของตัวเองด้วยความตื่นตระหนกอยู่เล็กน้อย“เจิ้งซือฉีอยู่ชั้นไหนล่ะ พวกเราจะไปหาเธอกัน”“ฉะ ฉันไม่รู้…..”คำตอบของเฉิงอิงเกือบจะทำให้ฉินเฉาทรุดตัวลงไป“เชี่ย ถ้าไม่รู้แล้วเธอให้ฉันวิ่งมาถึงที่นี่ทำไม!”“ฉันยังไม่ได้มาเห็นสถานการณ์จริงก่อนนี่… ถ้าหากไม่เข้าใจพื้นที่การทำภารกิจก็จะลำบากไปด้วย พวกเราจะไปที่ห้องโถงชั้นหนึ่งกันก่อน จากนั้นฉันจะลองสังเกตการณ์ดูว่าจะติดต่อกับเจิ้งซือฉีได้ยังไง”เฉิงอิงเอ่ยตอบ“อืม พวกเราลงบันไดกันดีกว่า”ฉินเฉาพยักหน้า“หยุดคุยกันก่อน ในอาคารนี้อาจจะมีคนมาลาดตระเวนก็ได้”เฉิงอิงทำสัญญาณมือเพื่อบอกให้ฉินเฉาเงียบ จากนั้นจึงก้าวลงบันไดอย่างเงียบสนิทรองเท้าก็ถูกทำขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อให้ไร้เสียงเดินเช่นกัน นั่นทำให้เฉิงอิงดูเหมือนกับลูกแมวน้อยที่ร่าเริงและซุกซนโอ้ ส่วนเว้าส่วนโค้งของเธอช่างน่าดึงดูดเป็นที่สุดฉินเฉาเดินตามหลังเฉิงอิงไปอย่างเงียบ ๆ เช่นกันราวกับว่าทั้งสอ
