วกเขากำลังคิดอะไรอยู่
ดังนั้น เขามองไปที่ผู้คนโดยรอบ พลางพูดออกมาช้า ๆ ว่า
“ทุกคนวางใจได้ ผมมีแผนอยู่ในใจแล้ว”
“ผมบอกให้หานชิงอวี่เป็นผู้ผ่าตัดหลัก เพราะต้องการให้เขามาเป็นกำลังหลักของการผ่าตัดครั้งนี้”
“แต่แนวทางในการผ่าตัดทั้งหมด ผมยังคงเป็นผู้ดูแลและควบคุมอยู่”
ผู้คนโดยรอบต่างก็โล่งอก แต่ก็ยังรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
ในเมื่อคณบดีผู้ยิ่งใหญ่ถึงขั้นเข้ามาควบคุมดูแลเองแล้ว ทำไมเขาถึงไม่ลงมือผ่าตัดเองไปเลยล่ะ?
เป็นไปได้ไหมว่าเขาต้องการจะดูแลหานชิงอวี่ และต้องการให้หมอหานได้มีโอกาส?
นี่ไม่ต่างกับการเอาชีวิตผู้ป่วยมาล้อเล่นเลยนะ!
ฉินซานไห่ยังคงมองออกถึงความสงสัยของทุกคน จึงอธิบายต่อ
“เมื่อเร็ว ๆ นี้ มือของผมได้รับบาดเจ็บ หากต้องผ่าตัดก็อาจทำให้เกิดความผิดพลาดได้”
“ในสถานการณ์เช่นนี้ ผมคิดว่าแนวทางของผมเป็นสิ่งที่ปลอดภัยที่สุด”
“ผู้ป่วยไม่สามารถรอส่งตัวไปยังโรงพยาบาลอื่นได้แล้ว หากยังมีความล่าช้าใด ๆ ก็อาจทำให้อวัยวะตายได้ ทุกคนยังมีข้อสงสัยอีกไหม?
หลังจากฟังฉินซานไห่พูด ผู้คนโดยรอบต่างตกอยู่ในห้วงความคิด
ราวกับกำลังคิดว่าจะใช้สิ่งใดมาหักล้างคำพูดของท่านคณบดีฉินเมื่อครู่ดี
แต่ที่น่าเสียดายก็คือ นอกเหนือจากแนวทางของฉินซานไห่แล้ว พวกเขากลับหาแนวทางใหม่ไม่ได้เลยจริง ๆ
“ในเมื่อเข้าใจตรงกันแล้ว ทุกคนเริ่มทำงานได้”
“คนอื่น ๆ แยกย้ายกลับห้องแผนก ส่วนนาย หานชิงอวี่ ไปรายงานตัวที่ห้องผ่าตั
