่างนั้นเหรอ? น่าสนใจจริง ๆ“ขอโทษด้วย ฉันก็ไม่อยากทำแบบนั้น แต่คุณมาดูถูกฉันก่อน”เฉิงอิงกล่าวพลางหัวเราะเยาะออกมา“เธอ!”ลีอึนโฮโกรธมาก เขากำลังจะสั่งสอนผู้หญิงที่กล้ามาดูถูกแผ่นดินเกิดของเขา แต่ทันใดนั้นฉินเฉาและหยางจื่อที่อยู่ใกล้ ๆ ก็ลุกขึ้นยืน“คุณคิดจะทำตัวหยาบคายกับผู้หญิงหรือไง?”ฉินเฉากล่าวอย่างเย็นชา “นี่คือสิ่งที่สาธารณรัฐเกาหลีของคุณทำอย่างนั้นเหรอ? นี่คือคุณภาพของชาวเกาหลีใต้ใช่หรือเปล่า?”“เหอะ!”ลีอึนโฮรู้ดีว่าไม่ควรที่จะลงไม้ลงมือที่นี่ เขาขยับมือผูกเนกไทจากนั้นก็จ้องเขม็งไปยังเฉิงอิง“ฉันจะทำให้พวกนายได้รู้ซึ้ง”จากนั้นเขาก็หันหลังเดินกลับไปโดยที่ไม่ได้หยิบแก้วไวน์ไปด้วยเมื่อกลับไปนั่งยังที่นั่งของตัวเอง เสียงพูดคุยภาษาเกาหลีก็ดังขึ้นมา คาดว่าพวกเขากำลังก่นด่าฉินเฉาและคนอื่น ๆ อยู่แต่พวกฉินเฉาไม่ได้สนใจในเรื่องนี้เมื่อเห็นว่าไม่มีการต่อสู้ FBI ก็ค่อนข้างรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยจากนั้นเขาก็เล่น IPad ต่อไปอย่างไม่พอใจ“เป็นยังไงบ้าง?”ฉินเฉากระซิบถามเสียงเบา“จัดการเลย”เฉิงอิงขยิบตาให้ฉินเฉา “ผู้หญิงคนนี้ลงมือเองซะอย่าง คนบ้ากามคนนั้นต้องวิ่งหนีไปอยู่แล้ว”เธอกล่าว ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความสั้น ๆข้อความนี้ถูกส่งไปยังโจวซูปิน มันเป็นเพียงข้อความง่าย ๆ ซึ่งมีเพียงแค่ห้าคำเท่านั้นยังไม่กลับมาเหรอ?แต่ที่จริงแล้วนี่คือสัญญาณเมื่อข้อความนี้ถูกส่งไป เพียงไม่นานไฟในห้องอาหา
