รก็ดับลงอย่างกะทันหัน เสียงร้องอุทานดังออกมา และทั้งโรงแรมแห่งนี้ก็พลันมืดสนิท“เชี่ย เกิดอะไรขึ้น! พวกเรายังทานอาหารกันอยู่เลย!”“บริกร! โรงแรมของพวกนายมัวทำอะไรกันอยู่!”“ทำไมจู่ ๆ ไฟถึงดับแบบนี้? จะเล่นมุกตลกสากลอะไร!”ผู้คนในห้องอาหารพากันตะโกนออกมา“ทุกท่านอย่าเพิ่งตื่นตระหนก อย่าเพิ่งตื่นตระหนก!”ผู้จัดการรีบเข้ามาเอ่ยปลอบทุกคน “บางทีอาจจะมีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้น แต่พวกเราจะเปิดใช้พลังงานสำรองในทันที! ขอให้ทุกท่านอยู่ในความสงบและรอสักครู่ แค่อีกอึดใจหนึ่งเท่านั้น!”หลังจากที่เขาพูดออกมาประมาณสองนาที ไฟในห้องอาหารก็สว่างไสวขึ้นมาอีกครั้งทุกคนจึงอยู่ในความสงบและทานอาหารต่อไปแต่เฉิงอิงมองฉินเฉาด้วยความกังวลฉินเฉาทำสัญญาณมือเพื่อบอกเธอว่า โอเคเวย์นก็ตกใจเช่นกัน เหตุการณ์ไฟดับเมื่อสักครู่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัว ถ้าหากมีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นในเวลานั้น เขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงเขาไม่คิดที่จะเล่น IPad หรือมองหน้าจอในที่มืดเป็นเวลานานแต่ในความมืดนั้นทำให้เขาเห็นทุกอย่างได้ไม่ชัดเจนโชคดีที่กระแสไฟฟ้ากลับมาอย่างรวดเร็ว หลังจากที่ไฟติดและพบว่าไม่มีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้น เขาจึงรู้สึกโล่งใจอย่างไรก็ตาม เมื่อเขาก้มหน้าลง ลูกตาของเขาก็แทบจะถลนออกมาทันที“กระเป๋าสตางค์ของฉัน! กระเป๋าสตางค์ของฉันหายไปไหน!”เวย์นเจอปัญหาใหญ่เข้าเสียแล้ว กระเป๋าเสื้อโค้ตกันลมของเขามีรอยกรีดขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ และกระเป๋าสต
