่ายยังไม่ได้ยิงเขาก็จะไม่ติดใจเอาความ เขาเก็บปืนของตัวเองแล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม“แต่คราวหน้าอย่าเอาปืนออกมาขู่ฉันอีกล่ะ เพราะฉันจะไม่เป็นอะไร แต่คนที่จ่อปืนใส่ฉันจะเป็นคนตายแทน”ฉินเฉาไม่ได้พูดเล่นโจวซูปินไม่ได้ใส่ใจ เขาเป็นถึงสายลับอันดับหนึ่งของสำนักข่าวกรองหน่วยที่เจ็ด เขาจึงไม่เห็นเล่ห์กลเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉินเฉาอยู่ในสายตาสายลับอย่างนั้นไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่ใช้เล่ห์กลบางอย่างให้เก่งขึ้นเท่านั้นเขาจะทำให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าสายลับที่แท้จริงเป็นยังไง“พะ พวกเราลงไปทานอาหารกันเถอะ…..”หยางจื่อยิ้มออกมา และกล่าวว่า “ตอนนี้คนจากอุตสาหกรรมซื่อซิงจากประเทศเกาหลีใต้จะต้องทานอาหารอยู่ที่นั่นอย่างแน่นอน ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่เราจะได้เริ่มแผนการกัน”“ภารกิจต้องมาก่อน พวกเราลงไปข้างล่างกันเถอะ โจวซูปินปกปิดรอยบนหน้าของนายด้วย”เฉิงอิงหันหลังไปเปิดประตูและเดินออกไปด้วยใบหน้าเย็นชาหยางจื่อยิ้มอย่างขื่นขมและเดินออกไปเช่นกันหลังจากที่โจวซูปินจ้องฉินเฉาด้วยความอาฆาตแค้น เขาก็เดินตามไปบ้างฉินเฉาได้แต่ส่ายหัวดูเหมือนว่าภารกิจในครั้งนี้จะไม่ใช่เรื่องง่ายเสียแล้ว………………….ลีอึนโฮเป็นผู้สืบทอดของอุตสาหกรรมซื่อซิง ในฐานะที่เขาเป็นผู้สืบทอดของธุรกิจในครอบครัว พ่อของเขาที่เป็นผู้อำนวยการของอุตสาหกรรมซื่อซิงจึงส่งเขามาร่วมงานปราชุมเปิดตัวสิ่งประดิษฐ์ซึ่งใช้เทคโนโลยีระดับสูงในครั้งนี้ เพื่อถือโอกาสให้เขาได้เรียนรู้และหา
