ุภาพ เขารู้สึกชื่นชมเจ้าหน้าที่พิเศษในต่างแดนเหล่านี้อย่างตัวเขาเอง เขาเกลียดการเดินทางไปต่างประเทศเป็นอย่างมากทั้งเพื่อนฝูงและญาติมิตรไม่มีใครอยู่ที่นี่ เขาจึงไม่รู้ว่าควรจะอยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไรทุกคนใช้อารมณ์ในการดำเนินชีวิต หลายคน ๆ มุ่งมั่นที่จะเดินทางไปต่างประเทศ พวกเขาได้อะไรจากมันบ้าง?รู้สึกมีความสุขมากงั้นเหรอ?มีคนเอ่ยถามว่าการเป็นคนจีนนั้นมีความสุขมากหรือเปล่า?ดูเหมือนว่าคนเหล่านั้นจะลืมไปแล้ว ว่าเลือดในร่างกายของพวกเขาก็ยังเป็นสายเลือดของคนจีนถึงแม้ว่าประเทศจีนจะไม่ดีนัก แต่มันก็ยังเป็นบ้านเกิดของพวกเขาคนที่คิดอยากจะละทิ้งบ้านเกิดของตัวเอง คือคนที่หลงลืมกำพืดของตัวเองไป“ให้บอดี้การ์ดของคุณมานั่งข้างหน้ากับผมดีกว่าครับ”หยางจื่อเห็นว่าโจวซูปินกำลังจะขึ้นรถไปนั่งเบาะหลัง เขาเกรงว่าจะมีความขัดแย้งกันเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองฝ่าย จึงรีบเอ่ยออกมา“เหอะ!”โจวซูปินนึกถึงสถานะของตัวเองขึ้นมาได้ ตอนนี้เขาไม่ใช่แฟนของเฉิงอิงไอ้คนบัดซบฉินเฉา ถ้าหากมันกล้าฉวยโอกาสกับเฉิงอิง เขาจะต้องฆ่ามันแน่ๆ!โจวซูปินแค่นเสียง และเดินไปยังที่นั่งข้างคนขับฉินเฉาถูจมูกมีบอดี้การ์ดแบบนี้ เขาจะรู้สึกปลอดภัยได้ยังไงเมื่อเขานั่งอยู่บนรถก็สามารถรู้สึกได้ถึงจิตสังหารของอีกฝ่าย“คุณโจว”หลังจากที่เฉิงอิงขึ้นรถมา เธอก็กล่าวกับโจวซูปิน “ควบคุมจิตสังหารของนายหน่อย นายกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้หรือไง ว่านายจะทำอะไร?”“ขอโทษที…
