ฉัน ฉันจะควบคุมมัน”โจวซูปินก้มหน้าลงและสูดหายใจเข้าลึก ๆ“ขอโทษนะหยางจื่อ ทำให้นายต้องหัวเราะแล้ว”หลังจากที่ทุกคนขึ้นรถมาแล้ว ในระหว่างที่หยางจื่อกำลังขับรถอยู่นั้น บทสนทนาก็เริ่มต้นขึ้น“โอ้ ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจ”หยางจื่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “แต่การเดินอยู่บนเส้นทางนี้ก็ไม่ควรที่จะเป็นแบบนี้ ฉันขอพูดกับนายหน่อย เสี่ยวโจว นายเป็นสายลับระดับอาวุโส นายจะใช้อารมณ์แบบนี้ได้ยังไง ถ้านายทำแบบนี้ตอนที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่แล้วทำให้งานล่าช้าจะทำยังไง”“ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ…..”โจวซูปินเอามือปิดหน้าเอาไว้ แล้วกล่าวด้วยความเสียใจ “ฉะ ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้…..”“เสี่ยวโจว นายต้องเข้าใจ นี่คือการทดสอบที่องค์กรมอบให้นาย”ฉินเฉาเอื้อมมือไปกอดเอวของเฉิงอิงอย่างแผ่วเบา จากนั้นเขาก็กล่าวกับโจวซูปินพลางหัวเราะเฉิงอิงขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ฉินเฉาเพียงโอบเอวของเธอเอาไว้เบาๆ ไม่ได้ทำอะไรที่มากเกินไป เธอจึงไม่ได้พูดอะไรออกมาถึงยังไงตอนนี้พวกเธอก็เป็นคู่สามีภรรยากันถ้าหากเธอขัดขืนเรื่องนี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าคนภายนอก เธอจะไม่ทำให้ความลับแตกเอาง่าย ๆ หรือไง“ฉัน ฉันไม่อยากได้ยินนายพูด…..”โจวซูปินยังคงอารมณ์เสียอยู่“จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไง ในเมื่อฉันเป็นเจ้านายของนาย”ฉินเฉากล่าวตำหนิ “เสี่ยวโจว ถ้าหากว่านายยังรู้สึกแบบนี้อยู่ ฉันก็มีแต่จะต้องยื่นเรื่องไปยังเบื้องบนเพื่อถอดถอนนายออกจากภารกิจนี้เท่านั้น ถ้าหากนายทำแบบนี้
