จวซูปินก็ทนไม่ได้อีกต่อไป เขาระเบิดอารมณ์และคำรามใส่ฉินเฉา “ภารกิจนี้สำคัญมาก และจะผิดพลาดไม่ได้เป็นอันขาด! ถ้าหากนายยังไม่จริงจังแบบนี้อีก ฉันก็คงจะร่วมงานกับนายไม่ได้แล้ว!”“ฉันไม่จริงจังตั้งแต่เมื่อไหร่?”ฉินเฉาอารมณ์เสียขึ้นมาเล็กน้อย โจวซูปินที่ชอบมองเขาอย่างไม่ชอบใจคนนี้คิดจะยั่วโมโหเขาอย่างนั้นเหรอ?“ฉันจะชื่นชมสาวงามไม่ได้หรือไง? ฉันชอบผู้หญิงสวย ๆ แล้วมันขัดต่อภารกิจของฉันอย่างนั้นเหรอ?”“นายไม่รู้หรือไงว่าภารกิจนี้เป็นเรื่องที่จริงจังมาก!”โจวซูปินกล่าวต่อไปว่า “สิ่งที่พวกเราต้องการคือคนที่เป็นมืออาชีพ ไม่ใช่คนที่จะไปจีบผู้หญิงและเล่นตลก!”“แล้วฉันบอกว่าฉันจะมาจีบผู้หญิงหรือไง?”สีหน้าของฉินเฉานั้นดูเย็นชา โจวซูปินคนนี้จะอวดดีมากเกินไปแล้วสายลับไม่มีชีวิตงั้นเหรอ? ห้ามเป็นเพื่อนกันด้วยหรือไง?ห้ามชอบสาวสวย? ห้ามไปล่วงเกินสาว ๆ?จะมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำแบบนั้น“ฉันว่านายไม่มีความเป็นมืออาชีพ!”จากนั้นโจวซูปินก็หันหน้าไปโค้งคำนับให้ผู้อำนวยการหลี่“ท่านผู้อำนวยการ ผมขออนุญาตทำภารกิจนี้ด้วยตัวเอง ด้วยความสามารถของสำนักข่าวกรองหน่วยที่เจ็ดของพวกเรา ภารกิจนี้จะต้องสำเร็จลุล่วงได้อย่างแน่นอน! ดังนั้นผมขอคำอนุมัติด้วยครับ!”โจวซูปินนั้นมีผลประโยชน์กับที่นี่อยู่เช่นเดียวกันเขาเป็นไพ่ไม้ตายของสำนักข่าวกรองหน่วยที่เจ็ด และเป็นเจ้าหน้าที่ที่น่าภาคภูมิใจของผู้อำนวยการหลี่อัตราความสำเร็จของภารกิจต่