ิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย “สามพันภูตผีหลัวซา!”ร่างสีดำทมิฬจำนวนนับไม่ถ้วนลอยออกมาจากร่างกายของเขาร่างเหล่านั้นบินวนเวียนไปรอบ ๆ และเริ่มดูดเลือดดูดเนื้อของศิษย์เหล่านั้น“หยะ อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว!”ผู้อาวุโสและเจ้าสำนักต่างพากันหวาดกลัว“โอม! นะ! มี! ปัท! เม! ฮุม!”ในที่สุดไต้ซือชื่อเทียนจากวัดเป่าไต้เขาซงซานก็เป็นฝ่ายลงมือการโจมตีของฉินเฉานั้นไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์มากขึ้นเรื่อย ๆ เขาที่เป็นพุทธศาสนิกชนจึงไม่สามารถนั่งเฉย ๆ ได้อีกต่อไปหลวงจีนชรารูปนี้พนมมือ พลางท่องบทสวดมหามนตราหกอักระของพุทธศาสนาทันใดนั้นทั่วทั้งห้องโถงแห่งนี้ก็บังเกิดแสงสีทองสาดส่องร่างกายของเขานั้นราวกับเป็นพระพุทธเจ้าที่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้หลาย ๆ คนรู้สึกเกรงกลัวพระพุทธคุณถาโถมเข้ามาในห้องโถงแห่งนี้ แสงสีทองแผ่กระจายไปยังศิษย์ฝ่ายธรรมะ เสมือนกับเป็นม่านพลังที่คอยป้องกันภูตผีหลัวซาให้อยู่ห่างจากพวกเขา“เงากระบี่ร้อยเล่มมืดฟ้ามัวดิน! วิชากระบี่แยกเงา!”ถานไห่เองก็ลงมือด้วยเช่นกัน เมื่อเจ้าสำนักของเขาซูซานเป็นผู้ลงมือ ทั่วทั้งห้องโถงก็เต็มไปด้วยเงากระบี่ที่พุ่งเข้าไปขับไล่ภูตผีหลัวซาเหล่านั้นให้กลับไป“เจ้าสำนักทั้งสองท่านกำลังบังคับให้ฉันลงมืออยู่หรือเปล่า?”น˺าเสียงของฉินเฉาเต็มไปด้วยความเย็นชาและจิตสังหาร“อามิตตาพุทธ ประมุขฉิน อย่าปล่อยให้จิตมารกลืนกินสติของประมุขฉินเลย”ไต้ซือชิเหรียญที่อยู่ด้านข้างพนมมือและท่องบทสวดมนต์ “ถ
