ัวจริง ๆ!”ไม่ว่าศิษย์เหล่านี้จะใช้ปราณกระบี่แบบไหน มันก็ถูกจัดการด้วยร่างอวตารของสามพันภูตผีหลัวซาจนไม่สามารถเอาชนะได้“ปล่อยศิษย์เขาหัวซานของข้าซะ!”หยูเต๋อไห่รู้ดีว่าเขารอไม่ได้อีกต่อไป เขาคว้ากระบี่และกระโจนเข้าไปทันทีคนแคระคนนี้เคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก อีกทั้งยังปราดเปรียวราวกับลิง เขาปรากฏตัวอยู่ด้านข้างฉินเฉาในทันทีในขณะเดียวกัน ความเร็วของกระบี่ในมือก็รวดเร็วเท่าความไวแสง ปราณกระบี่พุ่งเข้าไปหมายจะตัดแขนข้างซ้ายของฉินเฉาที่กำลังยกขึ้นสูงตูม!แต่ฉินเฉายกแขนข้างขวาขึ้นอย่างเกียจคร้าน เขาใช้ฝ่ามือข้างขวาคว้าคมกระบี่ที่พุ่งเข้ามาอย่างรุนแรงเมื่อปราณกระบี่ปะทะกับฝ่ามือของฉินเฉาก็พลันแตกสลาย ปราณกระบี่ที่กระจัดกระจายออกไปฟาดฟันพื้นดินและศิษย์ที่อยู่ในเงื้อมมือของฉินเฉาแทน“อ๊าก!”ศิษย์คนนั้นร้องออกมาอย่างน่าเวทนาครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายของเขาอาบไปด้วยเลือด และหมดสติไปอย่างรวดเร็ว“โอ้ คนแคระ นายนี่ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ ลงมือกับศิษย์ของตัวเองอย่างไร้ความปรานีแบบนี้ได้ นี่คือวิธีการของฝ่ายธรรมะอย่างพวกนายงั้นเหรอ?”ฉินเฉากล่าวอย่างเยาะเย้ย“ฉินเฉา! เจ้าบัดซบ!”หยูเต๋อไห่โกรธแค้นเป็นอย่างมากเสื้อผ้าของเขาถูกพัดไปมาจนเกิดเสียง พร้อมกันนั้นปราณกระบี่ก็คำรามออกมาวิชากระบี่ของเขาหัวซานนั้นแตกต่างจากวิชากระบี่ของเขาซูซานวิชากระบี่ของเขาหัวซานนั้นคือการใช้กระบี่ในการควบคุมสภาพอากาศ!“กระบี่น˺าค้างเหม
