ที่จ้องมองด้วยตาเบิกกว้างมีเพียงถานไห่เท่านั้นที่รู้ดีอยู่แก่ใจฉินเฉาเป็นคนที่ไม่กลัวแม้แต่เก้าสิบเก้าทัณฑ์สวรรค์ เขาจะหวาดกลัวปราณกระบี่ได้ยังไงพระสูตรหัวใจเพชรของเขาเป็นของประดับไปตั้งแต่เมื่อไหร่?เขาต่อต้านสายฟ้าลงทัณฑ์มาแล้ว จะทำลายปราณกระบี่ของเขาหัวซานไม่ได้งั้นเหรอ!ปราณกระบี่ของเขาหัวซานแข็งแกร่งกว่าเก้าสิบเก้าทัณฑ์สวรรค์หรือไง?ช่างน่าขันจริง ๆอย่างไรก็ตามเรื่องที่น่าขันเช่นนี้เป็นความคิดเพียงในใจเท่านั้นนักพรตชรารูปนี้ยังคงมีสีหน้าเคร่งขรึมราวกับไม่รู้เรื่องอะไรเลยเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา เขาลอยตัวเหนือทุกอย่างหยูเต๋อไห่ตกใจมาก เขาไม่คิดว่าค่ายกลกระบี่เขาหัวซานจะไม่สามารถทำให้ฉินเฉาบาดเจ็บได้เลย!“ฮ่าห์!”แต่ในขณะนั้นเอง ร่างของฉินเฉาก็ปรากฏอยู่ต่อหน้าศิษย์ของเขาหัวซานในพริบตาในขณะเดียวกัน มือของเขาก็ยกขึ้นบีบคอศิษย์คนนั้น และยกตัวอีกฝ่ายขึ้นกลางอากาศ“แค่ก ๆ …..”ศิษย์ที่ถูกบีบคอสำลักออกมา แม้แต่น˺าตาก็ไหลอาบลงมาด้วย“ช่วย ช่วยด้วย….”เขาส่งเสียงร้องออกมาด้วยความทรมาน“วางศิษย์น้องของข้าลงมา!”ศิษย์คนอื่น ๆ ของเขาหัวซานรีบเข้ามาทันที ปราณกระบี่มากมายพุ่งเข้ามาทักทายฉินเฉา“ออกไปให้พ้น!”ฉินเฉาตะโกนออกมาเสียงดังลั่น ร่างกายของเขาปลดปล่อยควันสีดำที่หนาแน่นออกมา จากนั้นแขนปีศาจก็ลอยออกไปคว้าศีรษะของศิษย์แต่ละคนแล้วทุบลงกับพื้นจนเกิดเป็นหลุม“ช่วยด้วย!”“ปะ เป็นพื้นฐานการฝึกตนที่น่ากล
