เรื่องที่ควรจะจำได้นั้น ฉินเฉาก็จำได้แล้วเขามองไปยังหู่ชิงและยิ้มอย่างขื่นขม“ประมุขหู่ ประมุขหู่ วันนั้นเธอทำกับฉันไว้ได้ดีมากจริง ๆ”เธอเกือบจะเอาแก่นปีศาจของคุณลุงคนนี้ไป และยังคิดจะเอาชีวิตของคุณลุงคนนี้!ความเกลียดชังนี้ช่างมีมากมายเหลือเกิน!แต่หู่หลี่ลี่นั้นเป็นผู้หญิงที่ดีมาก เพื่อเขาแล้ว เธอถึงกับยอมละทิ้งพื้นฐานการฝึกตนจนกลายเป็นจิ้งจอกน้อยที่พูดไม่ได้ และอยู่ข้างกายเขาทุกวัน“ฉันรู้ดีว่าความผิดบาปในครั้งนั้นยิ่งใหญ่มาก แต่ฉันขอให้ประมุขฉินโปรดดูแลลูกสาวของฉันให้ดี”กลุ่มคนที่อยู่ใกล้ ๆ เห็นทั้งคู่จูบกันในทีแรก จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน จึงเงี่ยหูฟังอย่างอดไม่ได้ลูกสาวงั้นเหรอ?หู่ชิงมีลูกสาวที่จะแต่งงานกับฉินเฉาจริง ๆ เหรอ?ไม่สิ แล้วเรื่องนี้จะไม่เปลี่ยนไปหรือไง?“เห็นแก่หน้าหู่หลี่ลี่ ฉันจะไม่สนใจเธอก่อนก็แล้วกัน”ฉินเฉากล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “แต่ทันทีที่เรื่องนี้จบลงเมื่อไหร่ ฉันจะมาคิดบัญชีกับเธอแน่นอน”“ถึงแม้ว่านายจะเอาชีวิตของฉันก็ไม่เป็นไร”หู่ชิงกล่าวว่า “ตราบใดที่นายดูแลหู่หลี่ลี่เป็นอย่างดีและทำให้เธอกลับคืนร่างที่แท้จริงได้ ชีวิตของฉันในฐานะของคนเป็นแม่ ก็เท่ากับอยู่กับนายไปด้วย”“ท่านประมุข!”“ท่านผู้นำ!”คนในเส้นทางปีศาจต่างอุทานออกมาด้วยความตกใจเกิดอะไรขึ้นกับประมุขหู่ เมื่อสักครู่นี้เธอยังไม่เป็นอะไร แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงได้พูดจาราวกับขาดความทะเยอทะยานแบบนั้
