น“ฉินเฉา ถ้าหากเจ้ากล้าแตะต้องแม้แต่เส้นผมของเธอล่ะก็ ข้า…..”ซานเส้ารีบตะโกนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ไม่ว่ายังไงเธอก็ยังเป็นลูกหลานของสุสานซานไห่ เขาจึงต้องปกป้องเธอ“ฮึ่ม! นายหุบปากไปซะ!”ฉินเฉาเดือดดาลเป็นอย่างมาก เขาเกือบจะถูกผู้หญิงคนนี้ใช้มนต์เสน่ห์ของสัตว์อสูรฆ่าตายไปแล้ว ลิงตัวนี้ยังวิ่งเข้ามาหาเรื่องสนุกอีก!นายเป็นชู้รักของเธอหรือไง! บัดซบ!“เอ่อ…..”เมื่อถูกฉินเฉาเอ่ยขัดขึ้นมา ซานเส้าก็รู้สึกตกใจ พลางคิดในใจว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงต้องโกรธมากขนาดนั้นหลัวเต๋อเอ่ยขึ้นมาอย่างยินดีในหัวของฉินเฉา “ฮ่า ๆ ๆ ทีนี้เจ้าก็รู้แล้วสินะว่านางจิ้งจอกนั้นร้ายกาจขนาดไหน! ในอดีตข้าได้ลิ้มรสชาตินี้มาไม่น้อยเลย! ฮ่า ๆ ๆ”มารดามันเถอะ นายดันมามีความสุขอยู่บนความทุกข์ของบิดาเสียได้!ฉินเฉาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน คิดอยากจะดึงหลัวเต๋อออกมาฉีกเป็นชิ้นๆ“ประมุขฉิน พูดคุยกันมานานพอสมควรแล้ว ข้าเองก็รอนานแล้วเช่นกัน”เทียนตานสื่อใกล้จะหมดความอดทนเต็มที เขากล่าวว่า “ประมุขฉิน ในเมื่อตกลงทำสัญญากันแล้วก็ไม่ควรจะที่จะชักช้าแบบนี้ ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีความอดทน แต่เม็ดยามนุษย์ทองคำของข้านั้นใกล้จะหมดความอดทนอยู่แล้ว”“เม็ดยาของลุงนายสิ!”ฉินเฉาหันหน้าไปจ้องเทียนตานสื่ออย่างดุดัน จากนั้นจึงเอ่ยต่อว่า“ฉันจะทำอะไร ต้องให้คนสารเลวอย่างนายเป็นคนยกมือวาดเท้าตั้งแต่เมื่อไหร่! นายชอบยกมือวาดเท้านักใช่มั้ย เข้ามาสิ มาสู้กับฉันสักสองกระบวนท่า!
