เจ้าก็ตัดสินใจที่จะช่วยพวกฝ่ายธรรมะด้วยการกวาดล้างนิกายปีศาจให้หมดไปอย่างนั้นเหรอ?”ซานเส้ากล่าวว่า “จงอย่าลืมว่าเจ้าเองก็อยู่ในเส้นทางปีศาจเช่นเดียวกัน ถ้าหากหกนิกายปีศาจถูกกำจัด และเหลือแต่เพียงเจ้า เจ้าจะอยู่รอดต่อไปได้ยังไง? ในไม่ช้าก็เร็ว เจ้าก็จะต้องถูกฝ่ายธรรมะกำจัดเช่นเดียวกัน”“นายไม่จำเป็นต้องกังวลกับเรื่องนี้ ฉันจะจัดการเอง แน่นอนว่าฉันจะต้องมีแผนการอยู่แล้ว”ฉินเฉากลอกตา เขาได้ทำข้อตกลงลับ ๆ กับคุนหลุนไปแล้ว เรื่องการบุกโจมตีนิกายปีศาจจึงเป็นอีกเรื่องหนึ่งไปทันทีแต่ฉินเฉาต้องการที่จะเห็นว่าเขาจะได้รับประโยชน์อะไรในเรื่องนี้บ้างถ้าหากหู่ชิงคิดจะซื้อเขา เขาก็จะช่วยอีกฝ่ายขัดขวางฝ่ายธรรมะเรื่องก็จะออกมาตรงกันข้าม หึ ๆแน่นอนว่าซานเส้าไม่รู้ว่าฉินเฉามีแผนอะไร เขายังคงกล่าวต่อไป“ถึงเจ้าจะไม่กำจัดข้าในคราวนี้ แต่ในฐานะที่ข้าเป็นศิษย์ในนิกายสัตว์อสูร ข้าก็จะช่วยปกป้องพันธมิตรปีศาจไม่ให้แหลกสลาย ถ้าหากถึงเวลานั้นแล้วพวกเราเป็นศัตรูกันขึ้นมา เจ้าไม่จำเป็นต้องเมตตาข้า เจ้าฆ่าข้าไปได้เลย”เมื่อพูดจบซานเส้าก็ไม่คิดที่จะอยู่กับฉินเฉาอีก เขาหันหลังเดินจากไปด้วยความโกรธเคืองร่างของเขาหายลับไปในความมืดมิดภาพลวงตาโบราณค่อย ๆ จางหายไปทีละนิดเช่นกันในไม่ช้า สภาพแวดล้อมทั้งหมดก็กลับคืนสู่สภาพเดิม สิ่งที่ถูกทำลายไปก่อนหน้านี้ก็กลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ดังเก่าภาพลวงตาโบราณเป็นวิชาที่น่าทึ่งจริง ๆ“
