อกให้ฉันทำนู่นทำนี่”ฉินเฉาเบ้ปาก“ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะพูดกันด้วยกำลัง!”ดวงตาของซานเส้าฉายแววร้ายกาจออกมา“นายลองคิดดี ๆ ที่นี่คือคุนหลุนนะ”ฉินเฉาสูบบุหรี่ “ถ้าหากนายใช้ร่างที่แท้จริง แล้วเกิดเสียงดังขึ้นมาผู้คนทั้งคุนหลุนจะต้องตื่นตระหนกแน่”“เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องกังวล”ซานเส้ายิ้มออกมา “อสูรโบราณอย่างพวกเรามีความสามารถที่น่าภูมิใจอยู่ มันจะทำให้เจ้ารู้สึกสบายใจได้แน่”เมื่อเขากล่าวดังนั้น มือทั้งสองข้างก็ตวัดวาดตราประทับแปลก ๆขึ้นมาฉินเฉาค่อนข้างคุ้นเคยกับมัน“ภาพลวงตาโบราณ?”“ใช่ นี่คือภาพลวงตาโบราณ!”ซานเส้ากล่าว เมื่อเขาวาดตราประทับเสร็จสิ้น ตราประทับนี้ก็ลอยลงไปอยู่ใต้ดินเมื่อตราประทับนี้อยู่บนพื้นดิน มันก็กลายเป็นแสงสีแดงที่แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วพื้นที่ทั้งหมดกลายเป็นสีแดงไปทันที ไม่ว่าจะเป็นท้องฟ้า พื้นดินหรือแม้แต่กระท่อมหลังเล็ก ๆ หลังนี้“ในภาพลวงตาโบราณ ทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกปกป้องด้วยพลังของอสูรโบราณอย่างข้า ดังนั้นถึงจะส่งเสียงดังลั่นแค่ไหน ก็จะไม่มีใครได้ยิน”ซานเส้ากล่าวอย่างภาคภูมิใจ“พวกนายชอบใช้วิชานี้รังแกคนอื่นอยู่เรื่อย”ฉินเฉาขยี้ก้นบุหรี่และโยนมันลงกับพื้น “บางทีฉันคงจะต้องไปฟ้องซวนหยวนอิงจี๋ว่าลูกน้องที่น่ารักของเธอวิ่งมารังแกฉัน”“เจ้าคิดจะทำอะไร! แล้วยิ่งไปกว่านั้นข้าไปรังแกอะไรเจ้า!”ซานเส้ากล่าว จากนั้นรูปร่างของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปทันทีในชั่วพริบตา เขาก็ตัวสูงมากกว่
