ั้นคึกคักขึ้นมาแล้ว“น้องสาวมันเถอะ รีบไสหัวออกไปไกล ๆ จากบิดาซะ!”ในขณะที่ฉินเฉากำลังคิดถึงสัมผัสจากบั้นท้ายนุ่ม ๆ ของหยวนเมิ่งเตียงไม้ที่อยู่ใต้ร่างก็ส่งเสียงประท้วงขึ้นมาอย่างกะทันหันและกระแทกตัวฉินเฉาออกไปแสงสีขาวส่องประกายออกมา จากนั้นเตียงไม้ก็กลายร่างเป็นมนุษย์ วานรซานเส้าได้ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าฉินเฉา“เจ้าก็นั่งนานเสียจริง!”“ฉันไม่ได้กำลังช่วยปกปิดตัวตนของนายอยู่หรือไง”ฉินเฉายิ้มออกมา“ปกปิดผายลมอะไร! เจ้าทำให้ตงฟางอิ๋งใช้กระบี่สายฟ้ามาฟันข้า!เจ้าจงใจอยู่ไม่ใช่หรือไง!”“มันเป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้น! นายดูสิว่าขนาดห้องนี้มันใหญ่มากหรือไง ฉันซ่อนนายเท่าที่ซ่อนได้แล้ว นายจะเป็นอะไรไปล่ะ โอ้ ทั้งที่ไม่เจ็บแท้ ๆ แล้วนายจะโมโหอะไร!”“ไม่เจ็บที่ไหน! มันเจ็บอยู่นิดหน่อยต่างหาก!”เมื่อซานเส้านึกถึงรสชาติของสายฟ้า ก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น “อิงเทียน ตอนนี้เจ้าถูกโจมตีแบบนี้ได้ยังไง เมื่อก่อนเจ้าเป็นหนึ่งในสวรรค์ชั้นฟ้า อีกทั้งยังอวดเก่งว่าตัวเองอยู่เหนือใคร!”ซานเส้าตะโกนออกมา“เพราะว่าฉันคือฉินเฉา”ฉินเฉายิ้มและจุดบุหรี่“เลิกพูดอะไรไร้สาระได้แล้ว บัญชีของเรายังไม่ได้ชำระ!”ซานเส้าตะโกนก้อง “เจ้าไม่ทำตามข้อตกลงของพวกเรา และยังไปร่วมมือกับฝ่ายธรรมะ! ข้า ข้าทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว!”“ทำไมล่ะ นายจะกัดฉันได้หรือไง!”ฉินเฉายักไหล่ “ที่ฉันทำแบบนั้นก็เพราะว่าฉันมีเหตุผล นายไม่ใช่หัวหน้าของฉัน ทำไมถึงต้องมาคอยบ
