และนั่งลงบนขาข้างขวาของฉินเฉาเบา ๆหนัก?ฉินเฉาไม่คิดว่ามันหนักเลยแม้แต่น้อย!หยวนเมิ่งตัวไม่หนักเลย เธอสูงเพียง 1.67 เมตรเท่านั้น น˺าหนักของเธอก็เพียง 80 จิน (1 จินเท่ากับ 0.5 กิโลกรัม) นอกจากฉินเฉาจะรู้สึกถึงความนุ่มแล้ว ก็ไม่รู้สึกอะไรอีกสัมผัสเดียวที่มีคือบั้นท้ายนุ่ม ๆ และกลมกลึงของหยวนเมิ่ง สัมผัสนี้เกือบจะทำให้ฉินเฉาเลือดกำเดาไหลอามิตตาพุทธ อามิตตาพุทธ…..อย่าสับสนไปกับรูปลักษณ์ภายนอก….โดยเฉพาะรูปลักษณ์ภายนอกที่สวยงาม…..“พี่ใหญ่ฉิน…. ดะ ดูเหมือนว่าข้าจะมีจิตมารเข้าแทรกแล้ว…..”หยวนเมิ่งรู้สึกอายอย่างมาก ร่างกายของเธอรู้สึกเร่าร้อนขึ้นมาเพียงแค่นั่งอยู่บนขาของฉินเฉา เธอก็กลายเป็นกระต่ายน้อยที่หวาดกลัว เธอกระโดดออกไปแล้วกล่าวด้วยความตื่นตระหนก“พะ พี่ใหญ่ฉิน… นี่ก็ดึกมากแล้ว ขะ ข้าไม่รบกวนการพักผ่อนดีกว่า…. ข้าออกมานานมากแล้ว อาจารย์อาจจะกังวลอยู่ ข้าต้องขอตัวกลับก่อน…..”จากนั้นเธอก็วิ่งหายออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วโดยไม่หันหลังกลับมาในตอนแรกเธอตั้งใจที่จะพูดคุยกับพี่ใหญ่ฉินเรื่องความในใจ แต่หัวใจของเธอกลับเต้นรัวอย่างตื่นตระหนก เธอไม่มีทางพูดออกไปได้จึงได้แต่วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วฉินเฉายักไหล่ คิดในใจว่าผิวหน้าของศิษย์น้องหยวนเมิ่งช่างบางจริง ๆหากมีจิตมารเข้าแทรกจริง ๆ ถ้าไม่พยายามอย่างหนัก ก็คงจะไม่มีทางเอาชนะอย่างแน่นอนเมื่อมองไปยังพี่ใหญ่ฉินนั้นไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ฉินเฉาน้อยของเขาน
