“ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว ข้าคิดว่าเมื่อประมุขฉินรู้เรื่องเข้าแล้วจะไม่พอใจข้าเสียอีก”เมื่ออยู่ต่อหน้าฉินเฉา ตงฟางอิ๋งได้ใช้เรื่องที่นั่งมาพูดถึงตัวเองได้อย่างน่าประหลาดใจดูเหมือนว่าเธอกำลังพยายามที่จะเข้าใกล้ฉินเฉาอย่างไรก็ตาม สำหรับผู้หญิงที่ใช้ร่างกายของตัวเองปีนป่ายขึ้นไปยังจุดสูงสุด ฉินเฉารับไม่ได้จริง ๆ“ไม่เลย ทุกคนล้วนถูกวิถีชีวิตบังคับ ฉันเข้าใจดี”รับไม่ได้ก็ส่วนรับไม่ได้ แต่ฉินเฉาเองก็เป็นคนที่มีมารยาทเช่นกันเขาจึงกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อมีคนเข้ามาคุยกับคุณกลางดึก แน่นอนว่าเขาไม่คิดที่จะไปยั่วโมโหคนคนนั้นท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังคงเป็นผู้หญิงอยู่ดี“ถึงแม้ว่าประมุขฉินจะกล่าวแบบนั้น แต่ข้ารู้ว่าในใจของประมุขฉินกำลังดูถูกข้าอยู่”ตงฟางอิ๋งแย้มรอยยิ้มด้วยความขื่นขม “ข้าไม่ได้พูดอะไรผิดไปในเรื่องนี้”“ที่จริงแล้วฉันไม่รู้เรื่องอะไร เธอไม่ต้องคิดมากหรอก”ฉินเฉาโบกมือแล้วกล่าว“ฮิ ๆ ประมุขฉินไม่จำเป็นที่จะต้องปิดบังหรอก ข้ารู้ดีว่าประมุขฉินเห็นแล้วว่ายอดเขาหมอกในตอนแรกเป็นยังไง แต่ข้าต้องการที่จะกล่าวว่า อยู่ดี ๆ จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับมังกรเฝ้าประตูหน้าตำหนักบูรพาอย่างไม่มีเหตุผลได้ยังไง คนที่มีพลังเช่นนี้อยู่บนยอดเขาหมอกในตอนนั้นนอกจากประมุขฉินแล้วก็ไม่มีใครอื่นอีก”“บางทีอาจจะเป็นอย่างคำกล่าวที่ว่า ในโลกที่กว้างใหญ่ ผู้มีพรสวรรค์ล้วนไม่มีสิ้นสุด!”ฉินเฉาตอบโต้ “เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านม
