ื่นมือออกไปเปิดประตู“กลับมาส่งเตียงให้ฉันเหรอ?”เมื่อเขาเปิดประตูออกมาก็ตกตะลึงทันทีชายวัยกลางคนที่กำลังหัวเราะคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือร่างแปลงของซานเส้า“เจ้าลิงตัวนี้ วิ่งมาหาฉันทำไมดึก ๆ ดื่น ๆ!”“ประมุขฉินให้อาตมาเข้าไปพูดคุยด้านในเถอะ”ซานเส้ามองไปรอบ ๆ “ถึงแม้ว่าจะเป็นตอนกลางคืน แต่ที่นี่ก็ไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะแก่การพูดคุย”“เข้ามา”ฉินเฉาให้ซานเส้าเข้ามาด้านในเมื่ออสูรโบราณเข้ามาด้านในและเห็นว่าเตียงไม้หัก เขาก็อ้าปากค้างและมองฉินเฉาด้วยสีหน้าตื่นตะลึงทันที “แม่เจ้า เจ้าต่อสู้ได้รุนแรงมาก! บอกมาว่าเจ้าทำกับใคร ถึงได้เกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ขนาดนี้!”“ไปไกล ๆ เลย ฉันฝึกวิชามากเกินไปหน่อยต่างหาก!”ฉินเฉาขี้เกียจเกินกว่าจะพูดเรื่องนี้ให้สหายคนนี้ฟัง “บอกมาได้แล้วว่ามาหาฉันกลางดึกทำไม!”“เจ้ายังมีหน้ามาพูดเช่นนี้อีก!”อสูรโบราณกล่าวด้วยความโกรธ “ตามที่ตกลงกันไว้ เจ้าจะต้องช่วยหู่ชิงไม่ใช่หรือไง! ทำไมในชั่วพริบตาเจ้าถึงได้คิดที่จะจัดการกับเธอแทนได้!”“แค่ก ๆ นี่ นี่เป็นเรื่องที่บิดาคิดมานานแล้ว…”ฉินเฉายักไหล่ “ผู้หญิงของฉันต้องการเม็ดยามนุษย์ทองคำ…..”“ยายมันเถอะ!”ซานเส้าที่นั่งลงบนเก้าอี้ เมื่อได้ยินแบบนั้นเขาก็กระโดดขึ้นมาทันที“ผู้หญิงของเจ้างั้นเหรอ แล้วฝ่าบาทไม่ใช่ผู้หญิงของเจ้าด้วยหรือไง! ไอ้คนอกตัญญู ข้าอยากจะจัดการเจ้าจริงๆ!”เมื่อกล่าวดังนั้น หางของเขาก็กลายเป็นค้อนขนาดยักษ์ที่ทุบลงมาเ
