่!”“เฮ้ ฉันรู้ว่าเธอกำลังทุกข์ใจเพราะคนรักของเธอ”หลี่ไป๋ซานยิ้มออกมา “ผู้หญิงคนนี้ช่างเอาแน่เอานอนไม่ได้ พวกเรารักกันมานานมากกว่าร้อยปี พอเธอคิดจะเปลี่ยนใจก็สามารถทำได้ในทันที”“ฉันจะทำเป็นไม่ได้ยินที่นายพูดจาชั่ว ๆ แบบนั้นก็แล้วกัน”ชียังคงมีท่าทีเย็นชา “แต่ถ้าหากนายกล้าทำร้ายเขา ฉันจะไม่ปล่อยนายเอาไว้แน่”“โอ้ เด็กคนนั้นมีชะตาดอกท้อที่ดีจริง ๆ!”หลี่ไป๋ซานดื่มสไปรท์ จากนั้นเขาก็ถอนหายใจออกมา “ถ้าหากฉันทำร้ายเขา จะต้องมีผู้หญิงหัวรุนแรงออกมาฆ่าฉันอย่างแน่นอน ไอ้หยาลำบากใจจริง ๆ”“หึ”ชีเพียงพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา จากนั้นเธอก็หันหลังและเดินจากไป“ทำไมเธอเดินเร็วแบบนั้นแล้วยังไม่รอฉันอีกล่ะ เธอยังไม่ได้ดื่มสไปรท์ของเธอเลยนะ”หลี่ไป๋ซานเดินตามไป “เฮ้ ฉันจะไม่ฆ่าคนรักของเธอหรอก”“นั่นเป็นเรื่องของนาย”ชีไม่สนใจมนุษย์นกคนนี้ เธอจึงเร่งความเร็วขึ้นหลี่ไป๋ซานมองแผ่นหลังที่มีเสน่ห์ของชีอย่างเย้ยหยัน แล้วไล่ตามไป……………“ฉันรู้ว่านายกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องแปดสำนักใหญ่ และมีเรื่องที่จะต้องพาฉันกลับบ้าน”ฉินเฉาคุยโทรศัพท์กับซูจี หลังจากที่เขาสารภาพเรื่องนี้ให้แม่ของเขาฟัง แม่ของเขากล่าวว่าจะไม่ยอมให้เขาเข้าบ้าน ถ้าหากเขาไม่จัดการเรื่องต่าง ๆ ให้เรียบร้อยอีก“ซูจี… ฉันรู้สึกผิดกับเธอมากจริง ๆ …..”ฉินเฉารู้สึกผิดเป็นอย่างมากเขาไม่สามารถอยู่กับซูจีในเทศกาลวันไหว้พระจันทร์ได้“โอ้ ถึงจะไม่ใช่เทศกาลวันไหว้พระ
