เส้า“เลิกแกล้งตายได้แล้ว พวกเราไปกันเถอะ”“ทำไมเจ้าถึงไม่ฆ่าเธอเพื่อตัดปัญหาไปล่ะ?”คำพูดของซานเส้าทำให้ซูเสี่ยวม่านตัวสั่นขึ้นมาอีกครั้ง“ฉันไม่ใช่คนบ้าเลือดสักหน่อย ขอบใจมาก”ฉินเฉากล่าวก่อนที่จะหันหลังและเดินไปยังประตูโรงเรียน“เฮ้ รอข้าด้วยสิ!”ซานเส้ารีบตามไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นทั้งสองคนก็หายลับไปในความมืดมิดซูเสี่ยวม่านค่อย ๆ ยืนขึ้นอย่างช้า ๆเธอไม่รู้สึกเจ็บข้อเท้าแล้วผู้ชายคนนั้นน่าทึ่งจริง ๆ …..เมื่อคิดถึงเขา ไม่รู้ทำไมซูเสี่ยวม่านถึงหน้าแดงขึ้นมาเธอคิดมาเสมอว่านอกจากเฉินเจี้ยนปัวจะเป็นคนทะลึ่งนิดหน่อยเรื่องอื่น ๆ เขาก็ดูไม่เลวครอบครัวของเขามีฐานะ รูปร่างหน้าตาก็ไม่ได้น่าเกลียดอะไรแต่ถึงแม้ว่าวันนี้เขาจะไม่ได้ทิ้งเธอไป แต่ผู้ชายคนนี้ เมื่อเปรียบเทียบกับฉินเฉาแล้ว ก็เป็นได้แค่ขยะฉินเฉาเป็นลูกผู้ชายตัวจริง!หัวใจของซูเสี่ยวม่านกำลังเต้นตึกตัก ทันใดนั้นเธอก็คิดถึงบางสิ่งขึ้นมาได้“ไม่ได้การแล้ว ฉันจะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อผู้ชายที่ฉันชอบ….เฉินเจี้ยนปัว นายกล้าทิ้งฉัน คราวนี้ฉันจะใช้ประโยชน์จากนายให้ได้มากที่สุด!”จากนั้นไม่รู้ว่าเธอวางแผนอะไรเอาไว้ เธอหันหลังและเดินกลับไปที่หอพักแต่เธอไม่รู้ว่าในตอนนี้ลูกผู้ชายตัวจริงในใจของเธอกำลังประสบปัญหาอยู่โรงเรียนในยามค˹าคืนนั้นเงียบสงบมาก แต่ไม่รู้ว่าทำไมฉินเฉาถึงได้พบกับคนที่ทำให้เขาต้องกางกรงเล็บของตัวเองออกมาหญิงสาวที่มีรูปร่างชวนหลงใหลกำลั
