ฉินเฉาเอ่ยถาม“เพราะว่าประมุขของนิกายสัตว์อสูรเป็นลูกหลานของจิ้งจอกเก้าหาง อสูรโบราณอย่างพวกเรา ฝ่าบาทจึงไม่ยอมให้อสูรโบราณตนไหนต้องตายไปอย่างไร้ความยุติธรรม ดังนั้นท่านจึงอยากจะช่วยเหลือประมุขหู่”ซานเส้ารู้ว่าฉินเฉามีข้อสงสัย เขาจึงรีบกล่าวเสริมขึ้นมา “แต่เรื่องนี้ฝ่าบาทลงมือเองไม่ได้ ไม่อย่างนั้นความบาดหมางระหว่างสุสานซานไห่และผู้ฝึกตนจะยิ่งมีมากขึ้น ที่จริงแล้วด้วยพลังของสุสานซานไห่นั้นไม่จำเป็นที่จะต้องหวาดกลัวผู้ฝึกตนคนไหนเลย พวกนั้นก็เป็นแค่ขยะกลุ่มหนึ่งที่คิดจะมีชื่อเสียงเท่านั้น แต่ฝ่าบาทไม่อยากให้เจ้าคิดว่าท่านเป็นปีศาจกระหายเลือด จึงไม่อยากให้พวกเราเป็นฝ่ายลงมือ”“ดังนั้นเธอก็เลยอยากให้ฉันเป็นคนจัดการอย่างนั้นเหรอ?”ในบางครั้งฉินเฉาก็รู้สึกว่าซวนหยวนอิงจี๋เป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ตัดสินใจเลือกตามสิ่งที่เขาชอบและไม่ชอบเธอไม่อยากทำร้ายผู้ฝึกตนเพราะอยากจะทำให้ฉินเฉารู้สึกประทับใจเด็กน้อยเกินไปจริง ๆ ตอนนี้เหล่าอสูรโบราณคงจะรู้สึกเกลียดชังเขามาก“ใช่ ฝ่าบาทหมายถึงแบบนั้น ดังนั้นข้าจึงมาส่งสารให้เจ้า”ซานเส้ากล่าวว่า “ข้าส่งสารไปแล้ว เจ้าก็ตามข้ามาหรือจะเมินเฉยก็ขึ้นอยู่กับตัวเจ้า”เขาไม่ได้กล่าวอะไรออกไปฉินเฉาคิดอยู่สักพัก เขาเองก็ติดหนี้หู่ชิงเอาไว้เช่นกัน คราวนี้เขาไม่สามารถที่จะมองดูนิกายสัตว์อสูรถูกทำลายลงไปโดยไม่ช่วยอะไรแต่ถ้าเป็นแบบนั้น เขาก็จะไม่สามารถกลับบ้านไปกับซูจีในเ
