เลิกเล่นลูกไม้กับบิดาได้แล้ว รีบบอกมาเร็ว ๆ ว่าแกคิดจะทำอะไร!”ฉินเฉาห้ามตัวเองเอาไว้ไม่ให้ไปตัดหัวชายคนนี้“ที่จริงแล้วข้าเป็นผู้ส่งสาร”ในที่สุดซานเส้าก็เข้าประเด็น “ในคราวนี้ข้าอยากจะมาบอกเจ้าว่าสุสานซานไห่ถูกคนของเขาซูซานค้นพบเข้าแล้ว”“โอ้?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว เขาซูซานรู้เรื่องที่สุสานซานไห่ฟื้นคืนชีพแล้วอย่างนั้นเหรอ?“ศิษย์ของเขาซูซานตายไปด้วยน˺ามือของเทาเที่ย ข้าคาดว่าเรื่องนี้คงจะจัดการไม่ได้ง่าย ๆ แล้ว”ซานเส้ายักไหล่“พวกแกก็ชื่นชอบการฆ่าคนเหมือนกันงั้นเหรอ”“มันผู้นั้นหยาบคายต่อฝ่าบาท ถึงจะฆ่ามันก็ยังไม่สาสม”สีหน้าของซานเส้าดูเหี้ยมเกรียมขึ้นมาเล็กน้อย“แล้วที่แกมาบอกฉัน มันหมายความว่ายังไง?”“ฮ่า ๆ ๆ เป็นเพราะว่าพวกมันคิดว่าพวกเราฟื้นคืนชีพเพราะผู้ฝึกตนในเส้นทางปีศาจ ถ้าหากเจ้าไม่ฉลาด ก็อาจจะโดนสำนักฝ่ายธรรมะเล่นงานนิกายของเจ้าได้”“เป็นไปไม่ได้”ฉินเฉายิ้มอย่างเหยียดหยาม “ถึงพวกเขาจะมีความกล้าหาญขึ้นมาบ้าง แต่ก็ไม่กล้ามาเล่นงานนิกายหลัวซาหรอก”นิกายหลัวซามีหัวหน้าปีศาจสาว หลัวหรูเมิ่ง เป็นผู้บัญชาการ ฉินเฉาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาโจมตีนิกาย เว้นเสียแต่ว่าอีกฝ่ายจะมีปัญหาทางสมอง“อิงเทียน แน่นอนว่าเจ้าอาจจะไม่กลัว แต่นิกายอสูรโบราณอาจจะถึงคราวย˹าแย่”ซานเส้ายิ้มออกมาอย่างเย็นชา“อะไรนะ?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว พวกนั้นต้องการที่จะจัดการกับนิกายสัตว์อสูรงั้นเหรอ?“ทำไมถึงต้องมาบอกเรื่องนี้กับฉัน!”
