“เป็นแบบนั้นไปซะได้”ในชั่วพริบตา สีหน้าของฉินเฉาก็พลันรู้สึกผิด“บอสซู ผมไม่รู้ว่าผมสร้างความเดือดร้อนให้คุณ”เขากล่าว ก่อนที่จะหยิบมีดออกมาจากอก แล้ววางลงไปบนโต๊ะของซูเฟยมีดเล่มนี้คือมีดพลร่มรุ่นที่ 65 ที่เขาได้มาจากลูกน้องในสมาคมต้าฉิน เมื่อหยิบสิ่งของที่แวววับแบบนี้ออกมา ซูเฟยก็พลันตกใจทันที“นะ นายจะทำอะไร”“บอสซู ผมไม่รู้ว่าผมควรจะบรรเทาความเกลียดชังในใจของคุณไปได้ยังไง แต่คนอย่างผมมีสิ่งที่ดีที่สุดอยู่อย่างหนึ่ง ถ้าอยากให้ทำร้ายตัวเองล่ะก็ ผมก็จะทำ!”ฉินเฉากล่าว จากนั้นเขาก็หยิบมีดเล่มนั้นมาจ่อที่หน้าอกของตัวเอง“ฉินเฉาคนนี้มีชีวิตอยู่มามากกว่า 20 ปี ได้มารู้จักสาวสวยอย่างผู้อำนวยการซู ชีวิตนี้ก็คุ้มค่าแล้ว! ผู้อำนวยการซู หวังว่าความตายของผมจะสามารถทำให้ความไม่พอใจของคุณหายไปได้….. ผม ผมขอลา!”เมื่อกล่าวดังนั้น ฉินเฉาก็ใช้มีดแทงลงบนหน้าอกของตัวเอง“ฉินเฉา!”ซูเฟยตกใจ เธอรีบเข้าไปกอดแขนของฉินเฉาเอาไว้และร้องไห้ออกมา “ทะ ทำไมนายถึงต้องทำอะไรโง่ ๆ ด้วย ฉันไม่ได้โกรธนายจริงๆ สักหน่อย! นายไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ฉันจะทำยังไงดี…..”ซูเฟยรู้สึกปวดใจจนน˺าตาไหลออกมาไม่หยุด“เฮ้ ที่จริงผมก็มีความสำคัญกับคุณใช่มั้ยครับ?”ใครจะรู้ว่าจู่ ๆ ฉินเฉาก็ยิ้มออกมา และทำท่าทางพออกพอใจ“นาย นายมันสารเลวจริง ๆ นายหลอกฉัน!”ซูเฟยโกรธมาก เธอผลักฉินเฉาและคิดอยากจะเตะเขาออกไปจากระบบสุริยจักรวาลในขณะเดียวก
