้ม“นายยังจะพูดแบบนี้อยู่อีก!”ฉินหลิงเดินไปยังหน้าโต๊ะทำงานของฉินเฉา และวางเอกสารในมือลงบนโต๊ะ “นายเป็นผู้อำนวยการฝ่ายรักษาความปลอดภัย แต่เดี๋ยวก็ทำงานบ้างไม่ทำงานบ้าง! กฎระเบียบของโรงเรียนนี้คืออะไร นายยังมีอารมณ์มาเอ้อระเหยลอยชายอยู่อีก…..”“เลขาฉิน ผมเอ้อระเหยลอยชายที่ไหน ผมเป็นคนทำให้กฎระเบียบในโรงเรียนแข็งแกร่งขึ้นต่างหาก”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าหนึ่งมวนมาจุดไฟและสูบ“นี่ยังไม่เรียกว่าทำตัวเอ้อระเหยอีกเหรอ? รีบไปหาผู้อำนวยการซูกับฉันได้แล้ว เธอกำลังจะกินคนอยู่แล้ว!”ฉินหลิงโบกมือพัดควันตรงหน้า ก่อนที่จะขมวดคิ้วแล้วกล่าว“เรื่องเล็ก ๆ แค่นี้ผมจัดการเองได้ คุณกลับไปบอกบอสซูให้เธอสบายใจรอได้เลย ฉินเฉาคนนี้เป็นคนลงมือเอง เธอจะต้องกังวลอะไรอีก?”“ช่างเรื่องนั้นเถอะ นายไปกับฉันก่อนดีกว่า”ฉินหลิงโบกมืออยู่หลายครั้ง “ตอนนี้ฉันไม่กล้าไปเผชิญหน้ากับผู้อำนวยการซู ฉันคิดว่านายจะสามารถเกลี้ยกล่อมเธอได้”“ผมเนี่ยนะที่เกลี้ยกล่อมได้? ผมไม่ใช่จิตแพทย์นะ”ฉินเฉาเบ้ปาก“ฉันคิดว่าผู้อำนวยการซูพูดถึงนายบ่อยมาก”ฉินหลิงรู้สึกแปลกใจเช่นกัน “บางทีอาจจะเป็นเพราะว่านายช่วยผู้อำนวยการซูเอาไว้หลายครั้ง เธอก็เลยเชื่อใจนายมากขึ้น แต่นายก็ใช้วันลามากเกินไปอยู่ดี เรื่องนี้ทำให้เธอโกรธมาก นายจะต้องไปเกลี้ยกล่อมเธอเดี๋ยวนี้”“โอเค เลขาคนสวยพูดมาแบบนี้ ผมจะปฏิเสธลงได้ยังไง”ในที่สุดฉินเฉาก็วางถ้วยชาล
