าย“เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน คุณจะโยนมันไม่ได้! คุณจะไม่ทำงานแล้วหรือไง!”“ถ้ามันพัง ฉันก็จะซื้อใหม่!”ซูเฟยไม่สนใจสิ่งใดอีกต่อไป ไม่รู้ว่าเธอเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนเธอเหวี่ยงแขนโยนหน้าจอคอมพิวเตอร์ใส่ฉินเฉาทั้งหมดนี้เป็นเพราะผู้ชายสารเลวคนนี้ที่ไม่ช่วยเธอ ปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับความกดดันแบบนี้ให้หน้าจอนี้ฆ่าเขาไปเลยดีกว่า!ความตายจะจบปัญหาทุกอย่างได้ เธอจะได้ไม่ต้องมาโกรธเขา ไม่ต้องมาเป็นห่วงเขา!แต่น่าเสียดาย ความคิดที่สวยงามเช่นนี้กลับกลายเป็นความจริงที่โหดร้ายฉินเฉาเป็นใคร ถ้าหากเขาตายเพราะหน้าจอ LCD ผู้ฝึกตนทุกคนคงจะหัวเราะออกมาดังลั่นดังนั้นฉินเฉาจึงยกมือเพียงข้างเดียวออกมารับหน้าจอ LCD เอาไว้ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของซูเฟยมือของเขานั้นลื่นไหลราวกับกำลังรำมวยไทเก๊ก เขาดึงหน้าจอหมุนควงไปรอบ ๆ และวางมันลงกับพื้นอย่างมั่นคง“นาย นายมันคนสารเลว ยังจะวิ่งเข้ามาหาฉันอีก…..”เมื่อนึกถึงความคับข้องใจตลอดสองวันที่ผ่านมา ซูเฟยก็อดไม่ได้ที่จะทรุดตัวนั่งลงไป ด้านหลังกรอบแว่นตาของเธอมีน˺าตาไหลออกมา“บอสซู!”ฉินเฉาตกใจ ถึงเขาจะไม่เคยกลัวอะไร แต่เขาก็กลัวน˺าตาของผู้หญิงเขาจึงรีบเดินเข้าไปถามอย่างรวดเร็ว“คุณ คุณร้องไห้ทำไม ใครรังแกคุณ ผมจะไปฆ่ามัน!”“ใครร้องไห้กัน!”ซูเฟยบ่นตัวเองอยู่ในใจ เธอร้องไห้ต่อหน้าผู้ชายคนนี้เสียได้ เขาเป็นคนที่ทำให้เธอไม่มีเกราะป้องกันใด ๆ เลยงั้นเหรอ?เธอยื่นมือออกมาเช็ดน˺าตาแล้วกล่า
