ๆ ฟังอย่างนิ่งงันนะ นี่ใช่การร้องคาราโอเกะที่ไหน ฉุ่ยมู่กำลังร้องเพลงของตัวเองอยู่ชัด ๆเสียงแบบนี้ ทำนองแบบนี้…..เมื่อฉินเฉาร้องจนจบเพลง คะแนนที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอก็ยิ่งทำให้เธออุทานออกมา“หนึ่ง หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์! เป็นไปไม่ได้! พี่ใหญ่ฉินโกงแน่ ๆ พี่ใหญ่ฉินจะต้องเปิดเพลงของต้นฉบับ และไม่ได้ร้องออกมาจริง ๆ!”ฉินเฉาถูจมูก เฮ้ เขาเป็นคนร้องเพลงนี้อยู่แล้วนี่นา“ฉันไม่ได้เปิดเพลงของต้นฉบับจริง ๆ”“ฉันไม่เชื่อหรอก เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่านักร้องต้นฉบับเป็นคนร้อง!ไม่ได้ พี่ใหญ่ฉินจะต้องร้องใหม่อีกรอบ ฉันจะกำจัดเสียงรบกวนให้เอง!”อู๋ซิ่นผลักฉินเฉาให้นั่งลง จากนั้นกลิ่นหอมจากตัวของเธอก็ลอยเข้าจมูกของฉินเฉาทันทีกลิ่นนี้น่าหลงใหลเป็นอย่างมากทำให้ฉินเฉาไม่รู้สึกตัวไปสักพัก“พี่ใหญ่ฉิน เอาล่ะ ร้องเลย!”อู๋ซิ่นตรวจสอบไมโครโฟนจนแน่ใจและยื่นมันให้ฉินเฉาแต่เมื่อเธอหันไปก็พบว่าพี่ใหญ่ฉินกำลังเหม่อลอยและไม่รู้สึกตัวเธอจึงรีบผลักเขาทันที“พี่ใหญ่ฉินคิดอะไรอยู่?”“คิดจะกินเธอ…..”ฉินเฉากล่าวออกไปอย่างเลื่อนลอย“พะ พี่ใหญ่ฉินควรจะร้องเพลง….”“อ๊ะ! อะ ใช่แล้ว”ฉินเฉาเหม่อลอยขึ้นไปหาพระเจ้า คิดในใจว่าเขาพูดสิ่งที่อยู่ในใจอย่างไม่รู้ตัวออกไปได้ยังไงอามิตตาพุทธ เขาช่างไม่หนักแน่นเอาเสียเลยเขารับไมโครโฟนมาจากมือของแม่วัวสาวที่หน้าแดงก˹า และลูบมือเล็ก ๆ ของเธออยู่สองสามหน เมื่อดนตรีของเพลงที่สองบรรเลงขึ้นมาเขาก็เริ่มร้อ
