างของอู๋ซิ่นไม่รู้ว่าเพลงของตู้เต๋อเว่ยเล่นวนซ˺าไปซ˺ามาอยู่กี่รอบ เสื้อผ้าชิ้นหนาถูกถอดออกไปจนไม่เหลือสักชิ้นเมื่อการต่อสู้ของทั้งคู่จบลง อู๋ซิ่นก็นอนตัวอ่อนระทวยและเหงื่อออกอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา“แม่วัวสาว”ถ้าหากไม่ใช่เพราะร่างกายของอู๋ซิ่นอ่อนแอเกินไป ฉินเฉาก็สามารถต่อสู้ต่อไปได้อีกสามร้อยรอบเขามองหน้าอกของอู๋ซิ่นแล้วกล่าวว่า “เธอยังไม่ได้ตอบตกลงกับคำขอของฉันเลยนะ”“พี่ใหญ่ฉิน ยะ ยังจะขออะไรอีก…..”อู๋ซิ่นคิดในใจว่าเมื่อครู่นี้ยังน่าอายไม่พออีกเหรอพี่ใหญ่ฉินกำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่หรือเปล่า?“แน่นอน พวกเราพนันกันเอาไว้ก็ต้องรักษาคำพูด…”“พี่ใหญ่ฉินอยากให้ฉันทำอะไรเหรอ…..”“มาสิ ใช้หน้าอกของเธอทำให้พี่ใหญ่ฉินคนนี้ ฉันยังไม่เคยลองเลย…..”“นะ นี่… ฉันทำไม่เป็น…..”อู๋ซิ่นหน้าแดง เธอคิดว่าพี่ใหญ่ฉินของเธอช่างชั่วร้าย“ไม่เป็นไร ฉันจะบอกให้เธอตามคำสั่งของฉัน… มาสิ มาคุกเข่าข้างหน้าฉัน….. ใช่แล้ว เขย่าไปมาแบบนั้นแหละ….. แม่วัวสาว….เธอเก่งจริง ๆ …..”“น่าเกลียดที่สุดเลย…..”
