ล่า ซึ่งเป็นโรงแรมสี่ดาวในเมืองตงชวนแต่ในขณะนั้นเอง ในโรงแรมสกาล่าชายหนุ่มผู้สวมชุดสูทและรองเท้าหนังกำลังนั่งอยู่บนที่นั่งชั้นพิเศษที่หรูหราที่สุด ข้างกายของเขามีชายหนุ่มและหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันห้อมล้อมเอาไว้“เฉินเต๋อจุ้น ขอแสดงความยินดีที่นายได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยปักกิ่ง มหาวิทยาลัยชั้นหนึ่งที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ! ต่อไปพวกเราพี่น้องคงจะต้องพึ่งพานายแล้ว”ชายหนุ่มในชุดกีฬาเอ่ยประจบ“เป็นอย่างนั้นที่ไหนกันล่ะ ผลสอบของทุกคนก็ออกมาดีทั้งนั้น ที่ฉันสามารถไปทางภาคเหนือได้ก็นับว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว พวกเราทุกคนเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกัน ต่อไปถ้าใครมาที่เมืองหลวงก็จำไว้ว่าให้มาหาฉันล่ะ ฉันจะต้อนรับทุกคนเป็นอย่างดี”ใบหน้าของเฉินเต๋อจุ้นมีรอยยิ้มประดับบาง ๆ ดูราวกับไม่ตั้งใจ แต่ที่จริงแล้วเขารู้สึกภูมิใจในตัวเองเป็นอย่างมาก“จริงเหรอเฉินเต๋อจุ้น?”ผู้หญิงคนหนึ่งมีกระบนใบหน้าเล็กน้อยแต่รอยยิ้มของเธอนั้นดูสะอาดตา “ฉันเองก็เรียนที่เมืองหลวงเหมือนกัน! ถ้าหากฉันไปหาเฉินเต๋อจุ้น เฉินเต๋อจุ้นก็อย่าเมินฉันล่ะ”“อันอัน อย่าพูดเหมือนเป็นคนอื่นคนไกลสิ”เฉินเต๋อจุ้นยิ้มออกมา “เฉินเต๋อจุ้นคนนี้จะปฏิเสธเพื่อน ๆ ได้ยังไง”
