ิงสำส่อน”“ฉะ ฉัน…ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น!”ซื่อหย่าหนานกล่าวปฏิเสธเสียงดังพร้อมน˺าตาไหลรินลงมา“ผู้หญิงสำส่อน เธอเป็นผู้หญิงสำส่อนที่เริ่มทำแบบนี้เอง!”ฉินเฉากดตัวเธอลงกับโซฟา เขาดึงผมของเธอให้เธอหันไปมองศพพ่อแม่ของเธอ “เธอดูสิ ศพของพ่อแม่เธอยังนอนอยู่ตรงนั้นแท้ ๆ แต่เธอกลับอยากนอนกับฉันจนทนไม่ไหว ถ้าเธอบอกว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงสำส่อน แล้วมันคืออะไร!”“ฉะ ฉันไม่ใช่ ฮือ ฉันไม่ใช่…..”ซื่อหย่าหนานร้องไห้ออกมาอย่างหนักร่างกายของเธอยังคงถูกกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างต่อเนื่อง จนเธอรู้สึกว่าอยากจะตายไปให้พ้น ๆ“ถ้าหากเธอไม่ใช่ผู้หญิงสำส่อน แล้วทำไมตอนอยู่ต่อหน้าศพของพ่อแม่ของเธอ เธอถึงได้มีความสุขล่ะ?”ฉินเฉากล่าวอย่างเย้ยหยัน“ฉันไม่ได้มีความสุข ฉันไม่ได้มีความสุข…..”ซื่อหย่าหนานยิ่งร้องไห้หนักขึ้นเรื่อย ๆฉินเฉาไม่ได้รู้สึกสงสารผู้หญิงคนนี้เธอหลอกตัวเองมาตั้งแต่ต้นแม้แต่กับพ่อบุญธรรมก็ยังมีอะไรกันผู้หญิงที่ทำเรื่องแบบนั้นทุกวันจะเป็นแค่เด็กสาวได้ยังไง!คิดว่าตัวเองเป็นปีศาจจริง ๆ งั้นเหรอ!ความรักของครอบครัวเปลี่ยนนิสัยของเด็กผู้หญิงคนนี้ให้กลายเป็นเจ้าหญิงที่แสนหยิ่งผยองเขาได้ฆ่าผู้นำตระกูลซื่อและภรรยาของผู้นำตระกูลซื่อ มีอะไรกับลูกสาวของพวกมัน ตัดอัณฑะลูกชายของพวกมัน นี่นับว่าเป็นการแก้แค้นที่เลือดเย็นที่สุดหรือเปล่า?นี่คือผลของการมาล่วงเกินฉินเฉาคนนี้!คติของฉินเฉานั้นคือถ้ามีคนทำดีกับเขาหนึ่งเท่า เขาก