็นหรือยังว่าความอวดดีของแกจะทำให้แกต้องทิ้งชีวิตเอาไว้”ซื่ออู๋จี๋ยิ้มแสยะ “ดูเหมือนว่าตำนานของนายท่านฉินจะต้องจบลงในถิ่นของตระกูลซื่อ”“คนเยอะดีนี่”ฉินเฉาหันไปมองปากกระบอกปืนด้วยสีหน้าอันเฉยเมย และสูบบุหรี่ต่อ “แต่แกคิดว่าฉินเฉาคนนี้ที่ผ่านเรื่องแบบนี้มานานจะไม่เตรียมตัวแล้วบุ่มบ่ามเข้ามางั้นเหรอ?”“ข้างนอกมีใครซุ่มโจมตีอยู่งั้นเหรอ?”ซื่ออู๋จี๋มองออกไปนอกหน้าต่างอย่างอดไม่ได้แต่ด้านนอกกลับเงียบสงบและไม่มีแม้แต่เสียงนกร้อง“ไม่มีหรอก แค่จัดการกับตระกูลซื่อยังต้องต้องการคนอื่นอีกหรือไง ฉินเฉาเพียงคนเดียวก็เกินพอ”ฉินเฉากล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา“ดูเหมือนว่าแกจะโง่เง่าจริง ๆ ไม่รู้ว่าแกกลายเป็นเจ้าพ่อของสมาคมต้าฉินได้ยังไง”ซื่ออู๋จี๋เย้ยหยัน“เดี๋ยวแกก็รู้”ฉินเฉายักไหล่ ก่อนที่จะกล่าว“ฉันว่าแกคงจะแกล้งทำเป็นใจเย็นล่ะสิ”คุณนายหวังกล่าวอย่างเหยียดหยาม “ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็จะเป็นวันตายของแก ฉันจะแก้แค้นให้กับลูกชายของฉัน ฉันจะไม่ฆ่าแค่แกคนเดียว แต่ฉันจะฆ่าผู้หญิงของแกทุกคน และคนในครอบครัวของแกไปด้วย!”“จิตใจโหดเหี้ยมจริง ๆ”ฉินเฉาหรี่ตามองคุณนายหวังด้วยความเย็นชา“นี่คือสิ่งที่แกจะต้องชดใช้เพราะมาล่วงเกินตระกูลซื่อของพวกเรา!”คุณนายหวังตะโกนออกมา แต่เมื่อเห็นว่าฉินเฉาถูกรายล้อมไปด้วยบอดี้การ์ด เธอก็โล่งใจและหัวเราะออกมา“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็จะไม่ออมมืออีกต่อไปแล้ว”ฉินเฉากำหมัดแน่น “สำหรับคนที่มาคุกค
