นเอง ผู้หญิงที่สวมเสื้อคลุมตัวยาวก็ตะคอกออกมาอย่างหมดความอดทนภาษาจีนของเธอนั้นดูไม่คล่องแคล่ว ดูเหมือนว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็นชาวต่างชาติบอดี้การ์ดหลายคนมองเธอด้วยสายตาเย็นยะเยือก และซุกมือเข้าไปในหน้าอก“คุณผู้หญิงครับ ที่นี่คือสถานที่ของตระกูลซื่อ กรุณารักษามารยาทด้วย”บอดี้การ์ดที่ขวางเธอก่อนหน้านี้ขมวดคิ้วแล้วกล่าวออกมา“ไปให้พ้น!”ใครจะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่ให้เกียรติคนอื่น เธอตะคอกออกมาเสียงดัง“อย่าตำหนิที่พวกเราไม่สุภาพเลย!”เหล่าบอดี้การ์ดหยิบปืนออกมาจากอกและจ่อไปยังผู้หญิงคนนี้หวังซินซินพลันตื่นตระหนกขึ้นมาทันทีแต่ในขณะนั้นเอง ไม่รู้ว่าผู้หญิงผู้สวมเสื้อคลุมสีดำคนนี้คิดจะทำอะไร เธอท่องคาถาบางอย่างที่พวกเขาไม่เข้าใจออกมาในชั่วพริบตาเหล่าบอดี้การ์ดที่ถือปืนเอาไว้แน่นก็คุกเข่าลงกับพื้นและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดร่างกายของพวกเขาเริ่มเน่าเปื่อยไปทีละน้อยยิ่งกว่านั้นพวกเขายังรู้สึกคัน มันคันมาก ๆพวกเขายื่นมือออกมาจับเนื้อตัวของตัวเองในไม่ช้า เหล่าบอดี้การ์ดก็นอนจมกองเลือดเมื่อซื่ออู๋จี๋ได้ยินเสียงก็รีบออกมาทันที จนทั้งเขา คุณนายหวังและปั๋วเย ได้เห็นภาพนั้นเข้าก็รู้สึกเย็นยะเยือกไปทั้งร่างกาย“นะ นี่มันเกิดอะไรขึ้น…..”ซื่ออู๋จี๋อดไม่ได้ที่จะถามออกมา“บอดี้การ์ดพวกนี้ทำให้อาจารย์ของฉันขุ่นเคือง…..”สีหน้าของหวังซินซินดูไม่ดีเท่าไหร่นัก อาจารย์ของเธอเป็นที่เคารพนับถือกันอย่างมากในประเทศไทย ค
