นเหล่านี้กลับกล้าเล็งปืนใส่อาจารย์ก็สมควรแล้วที่พวกเขาจะต้องตาย“งั้นเหรอ…..”เมื่อซื่ออู๋จี๋ได้เห็นความสามารถของอาจารย์ของหวังซินซิน เขาก็รู้สึกยินดีระคนโกรธเคือง ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็ได้ฆ่าคนของตระกูลซื่อในบ้านของเขาเอง“พวกเขาไม่รู้ความ ทำให้อาจารย์ต้องขุ่นเคือง โปรดอภัยให้ด้วย”ซื่ออู๋จี๋ต้องให้เกียรติอีกฝ่าย“ให้คนมาลากศพพวกนี้ออกไป”มีศพนอนจมกองเลือดอยู่หน้าประตู ทุกคนย่อมต้องรู้สึกไม่สบายใจ คุณนายหวังเองก็หน้าซีดเซียวไปมาก ซื่ออู๋จี๋จึงโบกมือและกล่าวกับปั๋วเย“ครับนายท่าน”ปั๋วเยรีบสั่งให้คนมาเคลื่อนย้ายศพเหล่านี้ทันทีในขณะนั้นซื่ออู๋จี๋ก็พาผู้หญิงที่สวมเสื้อคลุมยาวสีดำและหวังซินซินเข้ามาในบ้านด้วยความสุภาพผู้หญิงคนนี้สวมเสื้อคลุมสีดำอย่างมิดชิดจนทำให้มองไม่เห็นรูปร่างหน้าตาของเธอ พวกเขาสัมผัสได้เพียงแค่ว่าการมาเยือนของเธอทำให้บ้านหลังนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศน่าอึดอัดหวังซินซิน หรืออาจารย์หวังเดินตามเธอมาด้วยความอ่อนน้อมใบหน้าของเธอฉายชัดถึงความเคารพนับถืออีกฝ่ายซื่ออู๋จี๋และคุณนายหวังรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองเย็นเฉียบ แต่พวกเขาก็ยังคงรักษารอยยิ้มบนใบหน้า“อาจารย์บาร์บาร่า ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านตระกูลซื่อ ท่านเดินทางมาไกลอาจจะยังเหนื่อยล้า ท่านอยากจะพักผ่อนและหาอะไรทานก่อนหรือเปล่าครับ?”ถึงแม้ว่าแขกผู้มาเยือนจะเป็นผู้หญิงที่ดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก แต่เมื่อนึกถึงศพทั้งสี่ศพ ซื่ออู๋จี๋ก็
