ี่เป็นลอนอย่างสวยงามของหยูลู่แล้วกล่าวออกมาเส้นผมนุ่มสลวยของหยูลู่ยังคงส่งกลิ่นหอมลอยเข้าจมูกของฉินเฉาไม่ว่าผู้ชายคนไหน เมื่อได้กลิ่นหอมแบบนี้ก็ต้องรู้สึกหลงใหลกันได้ง่าย ๆ“ทำให้เธอต้องลำบากใจแล้ว…”หยูลู่กลอกตาใส่ฉินเฉา “คนหลายใจอย่างนายทำตัวเจ้าชู้ไปทั่วเห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าตอนแรกนายมีคุณซูอยู่แล้ว แต่ก็ยังมายุ่งกับฉัน…..”“เฮ้ มันไม่ใช่เพราะว่าเธอมีเสน่ห์มากหรือไง….”ฉินเฉายิ้มแล้วกล่าวว่า “ยิ่งไปกว่านั้นใครใช้ให้เธอมาส่งกาแฟให้ฉันล่ะ”“ฉะ ฉันแค่มีมารยาท…..”“ใช่ ฉันก็เลยต้องมีมารยาทกลับไป”“น่าเกลียดที่สุด ฉันไม่คุยกับนายแล้ว!”“ไม่คุยกับฉัน แต่จะร้องเพลงให้ฉันฟังแทนเหรอ?”“ฉันเป็นคนไข้ ยังจะต้องร้องเพลงให้นายฟังอีกเหรอ? นายไม่มีความเมตตาบ้างเลยหรือไง”“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องร้องเพลงแล้ว ดูสิว่าฉันดีกับเธอขนาดไหนบอกอะไรก็ได้อย่างนั้น”ฉินเฉาเป็นคนไร้ยางอายยังไง ก็ยังไร้ยางอายอยู่อย่างนั้นจริง ๆหยูลู่กลอกตาใส่เขา แล้วถอนหายใจออกมาในขณะที่เธอพิงอยู่ในอ้อมอกของฉินเฉา“ไม่จำเป็นต้องดีกับฉันหรอก จะดีกว่านี้ถ้านายดีกับคุณหนูด้วย…..จากที่ฉันเห็นมา เธอทั้งคิดถึงนายมาก และ…เหงามาก”“ผู้หญิงของฉินเฉาจะต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน”ฉินเฉากอดหยูลู่เอาไว้แล้วกล่าวว่า “อย่าพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้อีกเลย เธอไม่ใช่คนโง่ เธอเป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป มีลูกน้องกี่คนที่คอยมองเธออยู่”“เมื่ออยู่กับนายฉันก็กลา
