ยเป็นแค่ผู้หญิงโง่ ๆ เท่านั้น”หยูลู่กล่าวเบา ๆ ว่า “ฉันเป็นผู้หญิงโง่ ๆ ของนายคนเดียว”“อืม….”ฉินเฉารู้สึกประทับใจ เขากอดร่างอันอ่อนนุ่มของหยูลู่เอาไว้แน่นชุดผู้ป่วยที่หยูลู่ใส่อยู่นั้นว่างเปล่า และไม่มีแม้กระทั่งชุดชั้นในหน้าอกที่เต็มล้นกดทับอยู่บนตัวของฉินเฉา โดยเฉพาะในยามที่เธอนั่ง คอเสื้อของชุดผู้ป่วยนั้นไม่โค้งไปตามสรีระ ทำให้ฉินเฉาเกือบจะเห็นหน้าอกขาว ๆ ของเธออยู่แล้วเดิมทีวันนี้เขาก็ถูกซูจียั่วจนเกิดอารมณ์มาตอนนี้เขายังรู้สึกตื่นเต้นกับหยูลู่ ฉินเฉาน้อยจึงชูชันขึ้นทันทีหยูลู่ที่อยู่ในอ้อมอกของฉินเฉารู้สึกถึงมันได้อย่างชัดเจน เธออดไม่ได้ที่จะตีฉินเฉาทันที“น่าเกลียดจริง ๆ ฉันรู้นะว่านายกำลังคิดถึงเรื่องแบบนั้นอยู่”“หยูลู่ พวกเราไม่ได้ดื่มกาแฟกันมานานมากแล้วนะ…”“ทำที่นี่ไม่ได้… ที่นี่คือห้องพักผู้ป่วยนะ…..”“จะดื่มกาแฟในห้องพักผู้ป่วยไม่ได้หรือไง?”มือของฉินเฉาล้วงเข้าไปในชุดผู้ป่วยเพื่อสัมผัสกับความอวบอิ่มของหยูลู่เขาค่อย ๆ เล่นกับส่วนเล็ก ๆ ที่นูนขึ้นมาของเธอเบา ๆ ทันใดนั้นหยูลู่ก็ตัวอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉาน˺าตาคลออยู่ในดวงตาทั้งสองข้างของเธอ“ฉะ ฉันยังป่วยอยู่…..”“อืม ฉันรู้ ฉันมารักษาอาการป่วยของเธอไง”“นาย นายรักษามันยังไง….”“ก็ตรวจเชิงลึก รักษาโรคที่อยู่ภายในร่างกาย…..”“อืม… น่าเกลียดจริง ๆ ….. ไม่มีโรคอะไรแล้ว อ๊ะ…..”เสียงของหยูลู่กลับกลายเป็นเสียงหอบหายใจหวาน ๆ และนุ
