่มนวลทั้งสองคนไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลานาน และเริ่มดื่มกาแฟในห้องพักผู้ป่วยทันทีที่ได้พบกันหยูลู่ยังคงอ่อนโยนอยู่เสมอแม้ว่าจะขยับตัวขึ้นลงอย่างรุนแรง เธอกัดริมฝีปากเอาไว้แน่น ไม่ให้เสียงของเธอหลุดรอดไปให้บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างนอกได้ยินถ้าหากคนอื่นได้ยินขึ้นมาคงจะเป็นเรื่องที่น่าอายมากต่อไปเธอจะยังเป็นประธานที่สง่างามอยู่ได้ยังไง“พี่หยูลู่ ฉันมาเยี่ยมพี่แล้ว!”ในขณะนั้นเอง เสียงที่คุ้นหูก็ดังมาจากหน้าห้องอู๋ซิ่นสวมเสื้อยืดสีขาวดูน่ารัก และกระโปรงยาวลายดอกไม้หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่จนเต็มล้นของเธอดันเสื้อยืดให้นูนขึ้นมา บอดี้การ์ดที่อยู่ใกล้ ๆ เผลอมองอยู่หลายครั้ง แต่ก็ต้องรีบห้ามตัวเองและเสมองไปทางอื่นจะมีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเธอคือผู้หญิงของนายท่านฉิน อย่างไรก็ตามการที่คุณอู๋ซิ่นเป็นผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่นั้นไม่ใช่เรื่องผิด แต่การที่เธอมีหน้าอกแน่น ๆ และยังวิ่งไปไหนมาไหนนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้องที่จริงแล้วเรื่องนี้ก็ไม่สามารถตำหนิอู๋ซิ่นได้ ถึงแม้ว่าหน้าอกของเธอจะไม่ได้มีขนาดเล็ก ๆ แต่เธอสูงเพียง 1.6 เมตรเท่านั้น เสื้อผ้าที่พอดีกับสรีระของเธอจึงไม่ช่วยในเรื่องนี้เมื่อได้ยินว่าพี่หยูลู่ป่วย เธอก็รีบออกมาจากม่านถัวหลัวเพื่อมาดูอาการของหยูลู่ตอนนี้เธอถือกระเช้าผลไม้ที่สวยงามเอาไว้ และเปิดประตูห้องพักเบา ๆทันใดนั้นกระเช้าผลไม้ก็หล่นลงไปบนพื้นทันทีเธอเบิกตากว้างมองพี่สาวของเธอผู้เป็นประธานที่สง่า
