ๆ …..”แววตาของฉินเฉาแผ่จิตสังหารที่เข้มข้นออกมา “ตอนแรกฉันคิดที่จะให้คุณชายซื่อขอโทษจางลี่ในสิ่งที่ทำลงไป แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว”เขากล่าว ก่อนที่จะวาดแขนโอบเอวของซูจีเอาไว้เบา ๆ “เขาไม่ได้พูดว่าจะมีอะไรกับแฟนของฉันต่อหน้าฉันหรือไง? ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ว่าแกต้องการจะทำอะไร? แล้วจะใช้อะไรมาทำ?”“ผะ ผม…..”ซื่อหลงคังสั่นสะท้านไปทั้งตัว“จับตัวมันไว้”“ครับ!”เมื่อฉินเฉาออกคำสั่ง ชายในชุดสูทสีดำก็เดินเข้าไปหาซื่อหลงคังทันที“ชะ ช่วยฉันด้วย!”ซื่อหลงคังหวาดกลัวจนวิญญาณไม่อยู่ติดกับร่างบอดี้การ์ดของตระกูลซื่อเข้ามาล้อมคุณชายของพวกเขาเอาไว้ทันที เพื่อขวางคนของสมาคมต้าฉินที่อยู่วงนอกถึงแม้ว่าคนพวกนี้จะเป็นบอดี้การ์ดมืออาชีพ แต่คนที่สามารถผูกเนกไทสีทองของสมาคมต้าฉินได้นั้นไม่ได้เคี้ยวกันได้ง่าย ๆพวกเขาทิ้งชะแลงในมือ และหยิบกระบองไฟฟ้าออกมาจากอกจากนั้นพวกเขาก็ฟาดมันใส่บอดี้การ์ดของตระกูลซื่อทันใดนั้นเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดและแสงจากกระแสไฟฟ้าก็ปรากฏขึ้นใช้เวลาเพียงไม่นาน เหล่าบอดี้การ์ดของตระกูลซื่อก็ล้มลงไป และถูกลากไปวางกองกันอยู่ด้านข้างของห้องเรียนเต้นราวกับสุนัขที่ตายแล้วในพริบตาคนของตระกูลซื่อก็เหลือแต่เพียงเฉิงหัวและซื่อหลงคังถ้าหากไม่ได้เฉิงหัวช่วยพยุงเอาไว้ ซื่อหลงคังคงจะล้มลงไปกับพื้นแล้วขาทั้งสองข้างของเขาอ่อนแรงจนยืนไม่ไหวเมื่อมองไปยังคนของสมาคมต้าฉินที่อยู่รอบ ๆ และมองไปยังกระบอ
