ระเสือกกระสนลุกขึ้นมา เตรียมพร้อมที่จะออกไปต่อสู้กับพวกสารเลวพวกนี้แต่บอดี้การ์ดก็เดินเข้ามา และยกเท้าขึ้นมากระทืบที่ท้องน้อยของเขาร่างกายของอู๋ฮ่าวขดงอราวกับกุ้งแห้งเขาบ้วนกรดในกระเพาะออกมา และหอบหายใจอย่างหนักฝ่าเท้าของบอดี้การ์ดคนนั้นช่างไร้ความปรานี อู๋ฮ่าวรู้สึกจุกเสียดหลั่งหยดเหงื่อเย็น ๆ ออกมาไม่ขาดสาย ตาทั้งสองข้างของเขาเริ่มมืดมัว เขาเกือบจะหมดสติไปอยู่แล้ว“หาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ”ซื่อหลงคังถ่มน˺าลายใส่อู๋ฮ่าว จากนั้นจึงลูบไล้ดอกกุหลาบช่อใหญ่ที่งดงามและจัดระเบียบเสื้อผ้าของตัวเองเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเดินไปยังประตูห้องเรียนเต้นอู๋ฮ่าวมองแผ่นหลังคนที่เดินจากไป น˺าตาของเขาไหลออกมาอย่างน่าอาย…………..ซูจีรู้สึกโกรธมาก เธอโกรธจนถึงขีดสุด!สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดคือการที่เธอถูกรบกวนในระหว่างการเรียนการสอนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อถูกรบกวนจากกลุ่มเด็กผู้ชายที่ไม่รู้จัก!เด็กนักเรียนพวกนี้กล้าดีมากจากไหน ไม่รู้กฎระเบียบของห้องเรียนหรือไง!เปิดประตูห้องเรียนเต้นเข้ามาเองไม่พอ ยังมาส่งเสียงดังโหวกเหวกโวยวาย“ใครให้พวกนายเข้ามา ออกไปซะ!”ซูจีขมวดคิ้ว คิดในใจว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่อยู่หน้าประตูหายไปไหน ทำไมถึงปล่อยให้คนพวกนี้เข้ามาเด็กผู้หญิงในห้องเรียนเต้นก็รู้สึกหวาดกลัวเช่นเดียวกัน เมื่อพวกเธอเห็นนักเรียนชายกลุ่มหนึ่งวิ่งเข้ามา แต่ละคนก็รีบหยิบเอาเสื้อผ้ามาบดบังร่างกายที่งดงามของพวกเธอ“ใค
