่จบแค่นั้นครับ”เฉินหยิงหยางร้องไห้ออกมาด้วยความเศร้า “คุณชายซื่อคนนั้นยังทิ้งคำพูดเอาไว้ด้วย เขาบอกว่าผมกับจางลี่ไปยุ่งเรื่องของเขา นับว่าเป็นการไม่ไว้หน้าคุณชายซื่อ ต่อไปนี้เขาจะให้คนมาต่อยพวกเราทุกวันจนกว่าพวกเราจะลาออก”“บัดซบ!”ฉินเฉาเหวี่ยงหมัดใส่ต้นไม้ต้นข้าง ๆ ทำให้ซูเฟยและซูจีสะดุ้งด้วยความตกใจทันที“กล้ามาทำร้ายน้องชายของฉัน ฉันจะไปดูสักหน่อยว่ามันจะอวดดีขนาดไหน!”“ใจเย็น ๆ ก่อน!”ซูเฟยรีบกล่าวออกมาทันที “ซื่อหลงคังคนนี้เป็นนายน้อยของตระกูลซื่อที่อยู่ในเมืองหลวง ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงมาเรียนที่เมืองซู่หนานได้ ตระกูลซื่อที่อยู่ในปักกิ่งนั้นเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลมากในเมืองหลวง พวกเขาแข็งแกร่งกว่าตระกูลซูด้วยซ˺า ดังนั้นพวกเราไม่ควรที่จะไปยั่วโมโหเขา”“คนของตระกูลซื่อ? ตระกูลซื่อที่เป็นใหญ่ในเมืองหลวงอย่างนั้นเหรอ?”ฉินเฉาหัวเราะเยาะอยู่ในใจ ตระกูลนี้เริ่มที่จะอวดดีมากขึ้นเรื่อย ๆจริง ๆ“บอสซู คุณยังจำครั้งแรกที่พวกเราเจอกันได้หรือเปล่า?”จู่ ๆ ฉินเฉาก็ถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน“หืม? มีอะไรอย่างนั้นเหรอ?”ซูเฟยไม่รู้ว่าฉินเฉาต้องการที่จะถามอะไร“ในตอนนั้นฟางหัวจากตระกูลฟางเป็นผู้ทรงอิทธิพลมาก ทั้งโรงเรียนนี้ไม่มีใครกล้าที่จะไปต่อกรกับเขา”ฉินเฉาเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋า และกล่าวว่า “มีเพียงฉินเฉาคนนี้เท่านั้นที่กล้าหยุดเขาตอนที่เขาเข้ามาทำร้าย ผมไม่ใช่คนโง่ และไม่ใช่คนหุนหันพ
