ลันแล่น แต่ผมเข้าใจความจริงอยู่ข้อหนึ่ง”“ความจริงอะไร?”“ผมคือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่รับเงินจากโรงเรียนนี้”ฉินเฉากล่าวว่า “เด็กนักเรียนทุกคนที่เรียนอยู่ที่นี่จ่ายเงินเพื่อมาโรงเรียน ผมรับเงินของโรงเรียนก็เท่ากับว่ารับเงินของพวกเขา และเมื่อผมรับเงินของพวกเขามา ผมก็จะต้องให้ความยุติธรรมกับพวกเขา และสร้างสภาพแวดล้อมในการเรียนที่สงบสุขและใสสะอาด ไม่อย่างนั้นมันจะไม่ยุติธรรมต่อเงิน 4,000 หยวนต่อเดือนที่ผมได้รับมา เมื่อก่อนเฉินหยิงหยางและคนอื่น ๆ ก็เลือกที่จะไม่ทำอะไร และใช้เงินมาปิดตา แต่ตอนนี้พวกเขาเริ่มที่จะทำหน้าที่ของตัวเองกันแล้ว ผมที่เป็นหัวหน้าของพวกเขาจะทิ้งให้พวกเขาอยู่ตามลำพังได้ยังไง!”ฉินเฉากล่าว จากนั้นเขาก็หันไปกล่าวกับเฉินหยิงหยางว่า “นายมั่นใจได้เลยว่านายจะไม่ถูกทำร้ายฟรี ๆ แล้วจางลี่เป็นยังไงบ้าง?”“ตอนนั้นเขาพยายามห้ามปรามอย่างสุดความสามารถ เขาก็เลยถูกทำร้ายกลับมาอย่างโหดเหี้ยม เขาถูกต่อยจนหน้าเป็นแผลเต็มไปหมด ดูน่ากลัวมาก ๆ ตอนนี้เขาเพิ่งกลับมาจากห้องพยาบาล และกำลังพักรักษาตัวอยู่ในสำนักงานรักษาความปลอดภัย”เฉินหยิงหยางยังจำสภาพของจางลี่ได้ดี เขากล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัว“บอสซู ถ้าผมกลับมาผมจะมาช่วยสัมผัสขาของคุณให้ ตอนนี้ผมต้องไปดูจางลี่ก่อน”ฉินเฉาระงับอารมณ์โกรธ ก่อนที่จะหันหลังและเดินออกไปยังสำนักงานรักษาความปลอดภัย“รอก่อนสิ ฉันจะไปกับนายด้วย!”ซูเฟยกลัวว่าฉินเฉา
