“บอกเหตุผลมา ข้าไม่ได้มีความอดทนมากนัก”หลัวหรูเมิ่งกล่าว“ไม่มีทาง!”ราวกับว่าตงฟางเต๋อกำลังจะตายให้ได้ “นี่เป็นเรื่องของยอดเขาหมอกที่ไม่น่าพูดถึง ข้าไม่มีอะไรที่จะต้องพูด”“ในเมื่อไม่มีอะไรสำคัญ แล้วทำไมเจ้าถึงไม่ยอมพูดออกมาล่ะ?”หลัวหรูเมิ่งไม่เชื่อตงฟางเต๋อ“ถึงแม้ว่ามันจะไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่สุดท้ายมันก็เป็นความลับของยอดเขาหมอก ย่อมไม่สามารถพูดให้คนนอกฟังได้”ตงฟางเต๋อไม่ยินยอม“โอ้ เป็นแบบนั้นจริงเหรอ?”เส้นผมของหลัวหรูเมิ่งทิ้งตัวลงอย่างเกียจคร้าน ใบหน้าของเธอพลันดูเย็นชาขึ้นมา “ในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ข้าก็จะทำลายมันทิ้งไปซะ พวกเจ้าช่างทำให้ข้าเสียเวลาจริง ๆ!”เมื่อพูดจบ พลังลมปราณสีขาวก็ปะทุออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นสายตาของหลัวหรูเมิ่ง ดูเหมือนว่าเธอคิดจะทำลายตราประทับหมอกและตะเกียงตรวจจับวิญญาณจริง ๆสมบัติทั้งสองชิ้นกำลังส่งเสียงออกมาด้วยความเจ็บปวด เพราะการบีบอัดพลังลมปราณของหลัวหรูเมิ่งอาร์ติแฟคทั้งสองชิ้นนี้มีความชาญฉลาดมากซวนหยวนเย่หยู่รู้สึกไม่สบายใจมาก เธอจ้องฉินเฉาเขม็ง เพราะฉินเฉาเป็นคนดึงเธอเอาไว้ไม่ให้เธอไปเอาสมบัติกลับมา“ไหนเจ้าบอกว่าเธอจะไม่ทำลายมันไง!”ซวนหยวนเย่หยู่หลั่งน˺าตาอย่างปวดใจ“นี่… ฉันลืมไปเลยว่าเธอมีปัญหาเรื่องระบบประสาท ก็เลยไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเข้าใจเธอ”ฉินเฉากระแอมไอออกมาสองครั้ง ทำให้ซวนหยวนเย่หยู่แทบจะกระอักเลือดออกมาตงฟางเต๋อก็หวาดกลัวเช่นกัน สุดท
