ธอก็ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง สมบัติทั้งสองชิ้นก็เริ่มกรีดร้องออกมา“หลัวหรูเมิ่ง เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง เซียนผู้นี้ได้บอกเจ้าไปแล้ว แต่เจ้ากลับจะทำลายสมบัติอีก คำพูดของเจ้าช่างเชื่อถือไม่ได้!”ตงฟางเต๋อตกใจมากซวนหยวนเย่หยู่ก็รู้สึกเหมือนจะหัวใจวายเช่นกันข้าแต่พระเจ้า ท่านกำลังจะได้รับชีวิตของข้าไปแล้ว ข้ากำลังจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“เจ้าเห็นข้าเป็นเด็กสามขวบตั้งแต่เมื่อไหร่?”หลัวหรูเมิ่งกล่าวด้วยความเดือดดาล “หลักฐานยืนยันการเป็นเจ้าสำนัก! หลักฐานยืนยันการเป็นเจ้าสำนักบ้าบออะไร ถึงจะต้องให้ครึ่งเซียนที่อยู่มาพันปีอย่างเจ้ามาปิดบัง! เจ้าคิดว่าหลัวหรูเมิ่งที่มีชีวิตอยู่มามากกว่าพันปีผู้นี้จะเล่นตลกกับเจ้าด้วยหรือไง?”ตงฟางเต๋อได้ยินเช่นนั้นก็พลันหน้าซีดเขาไม่คิดว่าหลัวหรูเมิ่งจะมองอุบายของเขาออก“ตาแก่คนนี้ทำเหมือนกับว่าหลัวหรูเมิ่งเป็นคนโง่”ฉินเฉาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อดที่จะกล่าวออกมาไม่ได้ “เหตุผลเด็ก ๆแบบนี้จะมีใครเชื่อ”“ข้าเกลียดคนที่มาล้อเล่นกับข้าที่สุด”หลัวหรูเมิ่งเพิ่มพลังในมือให้มากขึ้น “ถึงเวลาลงโทษเจ้าแล้ว!”เมื่อพูดดังนั้น เธอก็ออกแรงบีบอาร์ติแฟคทั้งสองชิ้นทันทีหัวใจของซวนหยวนเย่หยู่แทบจะหยุดเต้น จากนั้นเธอก็ทรุดลงไปในอ้อมแขนของฉินเฉา“ระ รอเดี๋ยว!”ตงฟางเต๋อยกมือขึ้น “เซียนผู้นี้จะบอกเจ้า จะบอกเจ้าให้หมดทุกเรื่อง!”อาร์ติแฟคทั้งสองชิ้นนี้มีความสำคัญมาก จะให้มันถูกทำลายไม่ได้อย่างเด็ดขาดถึงอย่างไร
