หลัวหรูเมิ่งเป็นปรมาจารย์ก็จริงแต่ถ้าหากปล่อยให้เธอไปเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ขั้นครึ่งเซียนถึงสี่คนก็นับว่าเป็นเรื่องที่อันตรายมาก“หลัวหรูเมิ่ง เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเรา”ตงฟางเต๋อสังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกัน เขาจึงพูดขึ้นมาว่า “หากจะต่อกรกับพวกเราทั้งสี่คน เจ้าจะต้องพบกับจุดจบ”“ไม่สำคัญหรอก”หลัวหรูเมิ่งไม่กลัวคำพูดของตงฟางเต๋อ เธอยังคงยืนนิ่ง ๆ จากนั้นลวดลายสีดำก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเธออย่างช้า ๆ“ข้าก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าพวกเจ้าจะฆ่าข้าได้ยังไง!”หลัวหรูเมิ่งได้เข้าสู่ร่างครึ่งอสูรแล้วระดับของเธอพุ่งขึ้นสู่ขั้นเซียนทองคำอย่างรวดเร็ว“เข้าสู่ขั้นเซียนทองคำ!”ตงฟางเต๋อไม่ใช่คนโง่ เขาสามารถมองเห็นพื้นฐานการฝึกตนของหลัวหรูเมิ่งได้อย่างรวดเร็วเซียนทองคำแข็งแกร่งกว่าครึ่งเซียนอย่างพวกเขาถึงหนึ่งระดับ!อย่าได้ประมาทความแข็งแกร่งของระดับขั้นนี้เป็นอันขาด!เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่า หลัวหรูเมิ่งไม่ได้เป็นครึ่งเซียนจากการถูกอาวุธสังหาร ในอนาคตเธอจะสามารถฝึกตนจนเข้าสู่ขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำ เซียนปฐพี และเซียนฟ้าต่อไปได้เรื่อย ๆ …..เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เหล่าครึ่งเซียนที่ถูกอาวุธสังหารอย่างพวกเขาก็อิจฉาจนแทบจะทนไม่ได้!ดังนั้นตงฟางเต๋อและคนอื่น ๆ จึงมองหลัวหรูเมิ่งด้วยความอิจฉา“แน่นอนว่าข้าสามารถเข้าสู่ขั้นเซียนอมตะได้”หลัวหรูเมิ่งกล่าวถากถาง “ข้าไม่ได้ถูกอาวุธสังหารให้เสียเปล่าแบบพวกเจ้า แต่
