เป็นพลังที่ยิ่งใหญ่อะไรขนาดนี้!”“ปีศาจตนนี้ช่างร้ายกาจจริง ๆ!”“ศิษย์พี่ตงฟาง พวกเราทุกคนคงจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอ…..”เซียนทั้งสามคนมีสีหน้าน่าเกลียดไปเล็กน้อยพวกเขามีชื่อเสียงเลื่องลือมานาน ถ้าหากพ่ายแพ้อยู่ในเงื้อมมือของปีศาจสาวตนนี้ เรื่องนี้จะต้องล้างไม่ออกไปจากใบหน้าของพวกเขาอย่างแน่นอน!“เซียนผู้นี้ไม่ต้องการที่จะต่อสู้กับเธอแล้ว!”สีหน้าของตงฟางเต๋อดูน่าเกลียดที่สุดในที่นี้ในหัวของเขายังคงเห็นภาพเมื่อหนึ่งพันปีก่อน ยามที่เขาถูกหลัวหรูเมิ่งเล่นงานจนฟันร่วงเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หัวใจของเขาก็ราวกับมีเลือดหลั่งรินตอนนี้คนส่วนใหญ่คงจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตไปแล้วถ้าหากปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีกครั้ง เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!แต่ถึงอย่างไรก็ไม่สามารถมอบตราประทับหมอกและตะเกียงตรวจจับวิญญาณให้กับนิกายหลัวซาอย่างสูญเปล่าได้!เป็นเพราะว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับยอดเขาหมอกถึงชีวิต!“พวกเจ้าต้องการที่จะมอบตราประทับหมอกและตะเกียงตรวจจับวิญญาณให้กับนิกายหลัวซาหรือไม่?”ตงฟางเต๋อเอ่ยถามด้วยเสียงอันมืดมน“เรื่องนี้ไม่มีทางอยู่แล้ว”“ใช่แล้ว เป็นไปไม่ได้หรอก…..”“ยังไงก็ให้พวกเขาเอามันไปไม่ได้!”เซียนคนอื่น ๆ อีกสามคนกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว“ข้าชักจะสงสัยขึ้นมาแล้ว ว่าทำไมพวกเจ้าถึงไม่ยินยอมที่จะมอบอาร์ติแฟคที่ดูธรรมดา ๆ เหล่านี้มาให้”ร่างของหลัวหรูเมิ่งกลายเป็นประกายแสง ทันใดนั้นในมือของเธอก็ถือตราประทับหมอก
