และตะเกียงตรวจจับวิญญาณเอาไว้ซวนหยวนเย่หยู่พลันค้นพบว่าอาร์ติแฟคที่อยู่ในมือของเธอหายไป เธอจึงอุทานขึ้นมาทันที“นั่นมันสมบัติที่ท่านแม่มอบให้ข้านะ…..”“สาวน้อย ข้าขอยืมมันก่อน”ไม่รู้ว่าหลัวหรูเมิ่งหยิบฉวยมันไปได้ยังไง เธออยู่บนท้องฟ้า จากนั้นก็กล่าวออกมา“นี่คือเรื่องของยอดเขาหมอกของพวกเรา ไม่มีสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับเจ้า!”ตงฟางเต๋อขมวดคิ้วมุ่นเรื่องนี้ แม้แต่ซวนหยวนเย่หยู่ก็ยังไม่รู้เป็นเพราะว่าเจ้าสำนักซวนหยวนรุ่นก่อนเสียชีวิตลงไปอย่างกะทันหัน จึงไม่มีเวลาพอที่จะบอกความลับนี้กับซวนหยวนเย่หยู่ และกลืนมันลงไปกับความตายถ้าหากซวนหยวนเย่หยู่รู้ความลับนี้เข้า น่ากลัวว่าเธอคงจะพยายามค้นหาตำหนักหมอกที่แท้จริงไปนานแล้ว!“งั้นเหรอ?”หลัวหรูเมิ่งเลิกคิ้ว “แต่ข้าอยากรู้จริง ๆ นี่”“เซียนผู้นี้จะไม่บอกเจ้า อย่าได้ฝันไปหน่อยเลย!”ตงฟางเต๋อขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน“จะไม่พูดออกมาจริง ๆ งั้นเหรอ?”หลัวหรูเมิ่งยิ้มออกมา “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะเก็บมันเอาไว้ ข้าทำลายมันทิ้งไปยังดีกว่า”เมื่อพูดจบ มือทั้งสองข้างของเธอก็รวมลมปราณเพื่อก่อเมฆสีขาวขึ้นมาดวงตาของตงฟางเต๋อเบิกโพลงขึ้นทันที“ไม่! ไม่ได้เด็ดขาด!”“นั่นคือของที่ระลึกของท่านแม่…..”ซวนหยวนเย่หยู่กำลังจะเอ่ยท้วงบ้าง แต่ฉินเฉากลับเอามือปิดปากของเธอเอาไว้ฉินเฉารู้ว่าหลัวหรูเมิ่งต้องการที่จะข่มขู่ตงฟางเต๋อและคนอื่น ๆ“อื้อ ๆ …..”ซวนหยวนเย่หยู่จ้องฉินเฉาด้
